Hollands Dagboek: Elsa Hidde Nijland

Elsa Hidde Nijland werd, zoals ze zelf zegt 'jammer genoeg' al in 1911, in Slikkerveer geboren. Zij studeerde muziek bij Evert Cornelis, Sem Dresden en Willem Andriessen. Van 1944-1976 was zij als algemene muziekleer- en pianolerares verbonden aan de Muziekschool van het Amsterdams Conservatorium. In 1979 stelde zij haar huis en omliggend terrein open voor lichamelijk gehandicapte jongeren, als 'mogelijkheid tot logeren': zo werd in 1979 de Stichting Hoogtepunt gegrondvest. Als lid van een uit vijf leden bestaand bestuur heeft zijzelf de dagelijkse leiding. Eergisteren vierde zij haar tachtigste verjaardag.

VRIJDAG 5 APRIL 1991

Eigenlijk ken ik maar een narigheid in 't leven: de dagen zijn te kort. Ik bof altijd en overal, maar dat gebrek aan tijd is rampzalig.

Het lukt me nooit, en het zal me ook wel nooit lukken, een 's morgens opgesteld programma in z'n geheel klaar te krijgen. En omdat ik fel gekant ben tegen haasten, maar wel van opschieten houd, ligt hier een enorm groot spanninsgveld! Zo ook vandaag weer: op het programma stond: 's morgens de kapper (in Amsterdam! toen ik in Amsterdam woonde had ik mijn kapper in Heemstede!!), 1 uur lunchen, van 2 tot 3.30 uur 'rusten' (altijd verplicht voor alle gasten), voor mijzelf 'doezelen'

in een heerlijk grote stoel met Mariette (Franse bulldog) en een, liefst zeer sentimenteel boek op schoot. Tegen 4 uur weg met 'Pluspunt' voor een 'tea-picnic' in de buurt van een startbaan bij Schiphol, zes uur thuis, half zeven diner, 8 uur onze 10-jarige spastische gast Michel uit Apeldoorn onder de douche en daarna dan alle tijd voor dit dagboek. Eerst even ter verduidelijking: Pluspunt is de 'logische' naam voor onze aangepaste autobus. Het huis in Vogelenzang kreeg de naam Hoogtepunt, omdat het vinden van dit unieke plekje echt een hoogtepunt in mijn leven was en nog steeds is.

'Intern' hebben wij dan nog 'Laagtepunt', dat gedeelte dat letterlijk 17 cm. lager ligt dan Hoogtepunt en Toppunt, de laatst mogelijke uitbreiding van de stiching.

Terug naar mijn dagprogramma, want dat loopt wel even anders! 's Morgens om 8 uur al staan Dennis en Jeroen voor de deur: twee jonge mensen van 15 die, ''omdat ik het wel druk zal hebben'' mij willen helpen met tuinwerk. Dit is even een moeilijkheid: eergisteren zijn de schilders met een groot-onderhoud beurt begonnen: hun werkzaamheden zijn niet te combineren met stofwolken veroorzaakt door bijvoorbeeld grasharken. Even een stofvrij karwei bedenken. Mijn hoofd suffig, weet niets te verzinnen zo gauw. Gelukkig komt vanmorgen mijn tuin-steun-en-toeverlaat Clemens. Ik knap hem heel gemeen op met het bedenken van werk voor de jongelui. Hij kan dat als geen ander; heeft de gave iedereen op de juiste plaats aan het werk te zetten.

Voortreffelijk. Half negen komt Michel of hij z'n berenshirt van gisteren nog een keer zal aandoen, of de gele shirt met de kampeerders erop. En is de onderbroek met de stoomboten alweer droog uit de was? Kledingvraagstuk wordt tot wederzijds genoegen geregeld. Hij tijgt opgewekt aan het wassen en aankleden. Dat kan hij keurig netjes zonder enige hulp. Om 9 uur Wil: sinds een jaar of zeven al m'n trouwe hulp in lief en leed, in voor- en tegenspoed. Of zij maar even terwijl ik naar de kapper ben, om half tien koffie voor de schilders en om half elf voor de twee tuinjongens, Clemens, Michel, Annemieke en haar zelf wil maken.

(Annemieke is een 30-jarige MS patiente uit Haarlem die hier al sinds eind augustus 1990 'woont' in afwachting van een aangepaste woning, omdat zj haar flat in Schalkwijk niet meer bereiken kan: 2 hoog, geen lift, en benen die het opgegeven hebben.) Voorts: of zij alle spulletjes van Michel verhuizen wil van Toppunt Blauw naar Toppunt Rood, omdat zaterdag nicht Corrie komt logeren, die graag op Toppunt Blauw slaapt (die kamer heeft namelijk naast een prive toilet en wastafel ook nog een eigen douche!). Verder draag ik Wil nog op het boekje voor de kruidenier goed na te kijken, of ik niets vergeten heb en dat zij maar voor 3 dagen groenten moet bedenken. Tenslotte: of zij vooral goed op de telefoon wil letten! Na al deze instructies lukt het mij om precies half tien in de Eend te kruipen en op weg te gaan naar de kapper. In Bennebroek haal ik extra geld ivm 'donderdag' en ijzertabletten om mijn gezondheid in het goede spoor te houden. Omdat het nogal vroeg is is het nergens druk en lukt het mij 5 minuten te vroeg bij de kapper te arriveren, wat mij de mogelijkheid geeft even echt te genieten van een mij aangeboden kopje koffie. Heerlijk!

De enkele sprieten haar die ik nog op mijn hoofd heb worden met zorg gekortwiekt en mijn hoofd is na een uurtje weer omgetoverd van mottige, pluizige, weerbarstige oude stoffer in een volmaakt geknipt hoofd. Sta om half twaalf weer buiten, met shampoo die ik niet vergeten heb te kopen! 5 Over 12 stuif ik Hoogtepunt binnen. Iedereen is in hoog tempo aan het werk. Wil heeft een telefonische vraag aangenomen of ik 17 gehandicapten plus 17 helpers eind september kan herbergen. Hoogtepunt heeft langzamerhand wel de naam dat alles kan, maar nu zie ik toch wel grenzen opdoemen. 34 Personen in 8 bedden lijkt me te benauwd.

Mijn heerlijke middagdoezel in de grote stoel gaat vandaag niet door: er is nog te weinig lekkers voor bij de thee a.s. donderdag. Besluit om samen met Michel nog 100 havermoutkoekjes te bakken. Hij vindt dat een veel beter idee dan rusten en mixt voor mij verwoed eieren en suiker. Vier uur koekjes klaar en we drinken thee. Michel poneert zeer diplomatiek: nu is het wel te laat om naar de vliegtuigen te gaan kijken. Hij zeurt niet, voor een jongen van 10 jaar al heel wat.

Annemieke is ook weer wat uitgeslapen en ik kondig aan nu vliegtuigen te gaan kijken. Reactie: indianengebrul en stevige omhelzing! Ik met Pluspunt in actie; alles en iedereen 5.15 uur in Rozenburg. Genieten met volle teugen van de om de 2 minuten opstijgende vliegtuigen. Echt spitsuur op Schiphol. Half zeven weer thuis, en 7 uur eten op tafel.

Vind dit zelf een prestatie. Michel op tijd naar bed. Hehe, een vrij drukke dag!

ZATERDAG

Vandaag geen hulp voor de dieren. Pootaan spelen dus. Michel knuffelt met Annemieke. Opmerking van de 10 jarige: als ze er maar geen kleintjes van krijgt!! Half een komt trein met nicht Corrie uit Utrecht aan in Zandvoort. Ik verwacht gezien het prachtige weer files op de weg naar Zandvoort, ga tijdig weg (half twaalf). Natuurlijk nergens files te bekennen, ben kwart voor 1 in Zandvoort. Drink in de zon Spa rood en eet appeltaart met slagroom. Denk met zekere angst aan mijn nieuwe broek voor a.s. donderdag. Knelpunt? Nicht Corrie komt precies op tijd aan en wij zijn blij elkaar weer te zien. Thuis tafel keurig gedekt door Annemieke. Na lunch iedereen rusten. Corrie en ik 'doezelen' heerlijk in onze stoelen. Tegen 4 uur verdachte geluiden vanuit Toppunt Rood. Huilen. Michel heeft stop uit leiding wastafel gedraaid en de waterkraan staat open.... Dweilen, natte broek en sokken uit, tranen drogen, klaar is kees. Vloer heeft even een goede beurt gehad! Bart bezig pomp te installeren om schoongemaakte vijver te vullen. Alles werkt, water loopt vlot in vijver. Uur later: plug uit pomp geschoten, water loopt niet meer in vijver maar in schuur van Roosje. Paniek. Pomp uitzetten, Bart bellen. Pech voor alle partijen.

Bart haalt 's avonds pomp weer op en denkt maandag een en ander in orde te hebben.

ZONDAG

Koffer pakken van Michel. Wordt om 1 uur in Hoofddorp door vader gehaald. Iedereen gaat mee om Michel weg te brengen. Vader wat verlaat. Wij gaan na vertrek Michel met omweg door bollen, lunchen in de Nachtegaal in Lisse. Heel gezellig en lekker. Kroketjes voor Corrie en mij, Annemieke uitsmijter-ros. Bollen beginnen al heel mooi te worden. Drukte op alle wegen, langs Zilker binnenweg, De Zilk, terug naar huis.

MAANDAG

Annemieke voelt zich niet goed en maakt afspraak 's middags in ziekenhuis. MS zet je altijd weer voor onverwachte moeilijkheden.

Karel de tuintovenaar maait gras en knipt randjes. De tuin ziet er na de winter weer herboren uit. Pomp teruggebracht door Bart, nu alles in orde. Leuk de vijver weer 'gevuld' te zien. De wilde eenden komen weer enthousiast rondplonzen. Vrijwilliger An geeft zitkamer grote beurt, alles met het oog op donderdag! Ze is in zak en as omdat schilders het ramen lappen verhinderen! Voor een expert ramenlapster een haast niet te verwerken tegenslag!

DINSDAG

Voor Annemieke grote dag: haar eigen rolstoel wordt afgeleverd. Een gezellige mooie blauwe. Na zoveel maanden wachten een waar feest. Aan eind van de ochtend komt Nelleke 3 lachduiven brengen. In onze buitenvoliere vinden de uit het vogelhospitaal komende duiven een goed onderdak. Een Hoogtepuntse witte duif verwelkomt de nieuwelingen met een geweldige pikpartij. Besluit touwtje met enkele knopen om poot te binden. Werkt perfect bij kippen, dus... Dier is geintrigeerd door 'dat geval' aan poot, moet er af, vergeet zo pikken aan andere. Ben benieuwd hoe lang dit touwtje moet blijven zitten. Net als bij kippen week of zes?

Telefoontje van oudgast Ferry, kan voor luttel bedrag 2 hooglaag bedden kopen van ziekenhuis Dirksland. Hoera! Even vervoer regelen.

Werkt. Weer hoera! Komt heel erg goed uit voor de gehandicapten die aanstaande woensdag uit Geneve komen (begin van alle zomergasten die al geboekt hebben.) Nu kan de huur van hooglaag bedden afgezegd worden. Penningmeester blij! Ben vanavond heftig aan 't schrappen in het dagboek! Wordt veel te lang. Moeilijk want er is iedere dag altijd heel veel te vertellen. Morgen zal wel heksenketel worden, 's morgens komt Hangjas van het Herenvest uit Haarlem met alle gehuurde spullen voor donderdag: 75 stoelen, 4 tafels, borden enz. Alles maar in garage en Eend en Pluspunt maar buiten in het bos... Hoe zal alles gaan? Ik verheug me echt heel erg.

WOENSDAG

Jans de geit en vorige week geboren dochter Janneke hebben zichzelf uit nachthok bevrijd en lopen te springen in hun ren. Hoe hebben ze het klaargespeeld! Sluiting van nachthok even nakijken. Witte duif is het gelukt touwtje nu al van haar poot af te krijgen! Maar ze pikt niet meer naar haar collegae! Hangjas rijdt met een soort trailer voor, oeijoei! Heel even denk ik verweg in mijn achterhoofd - wat ben ik begonnen, maar inwendig ook kriebels van plezier! Alles vast heel leuk. Vanavond wordt alles op plaats gezet, onder leiding van Ada, die daar als oud-serveerster haar hand niet voor omdraait. Vanavond komt voor het eten mijn oudcollega Aafke uit Schiermonnikoog, na eten Hanneke met haar Soho-hond Nero. Soho staat voor sociale hond, wil zeggen hij maakt alle deuren voor haar open, raapt alles op, drukt indien nodig licht en liftknopjes aan en uit. Nero is evenals zijn vrouw hier graag geziene gast. Goede vrienden met mijn twee labradors.

Morgenochtend komt Wouter logeren, al vier jaar trouwe gehandicapte gast. Heb nog minstens 3 dagboeken nodig om enig inzicht te geven in het reilen en zeilen van Hoogtepunt. Nu beslist nog geen goed beeld van bedoeling en verloop. Komt u zelf maar kijken!

DONDERDAG 11 APRIL 1991

Geschreven om 26 uur. Vandaag wonderlijke dag. Gewone tijd loopt de wekker af. Realiseer mij dat ik jarig ben. Voel mij hetzelfde als afgelopen dagen, plusminus 30 jaar. Maar vlag wappert, zon schijnt, telefoon rinkelt, bloemen stromen, allemaal voor mij? Nu om 26 uur denk ik dat ik droom en gedroomd heb want alles weer veel te veel voor een persoon. Hartelijkheid, gezelligheid, cadeaus, mooi weer, telefoontjes. Nu als klap op vuurpijl ook nog heel grote portie geweldige slaap. Te gek allemaal.