Van alles wat wij op de televisie zien, Klokhuis, ...

Van alles wat wij op de televisie zien, Klokhuis, Superman, de VPRO op zondagmorgen, 'Als je begrijpt wat ik bedoel' van Marten Toonder, Keek op de Week, de films van Jacques Tati, vinden wij Stan Laurel & Oliver Hardy het allerbeste.

Het zijn ook de enige films waarbij we soms in ons broek moeten pissen van het lachen, alhoewel onze papa zegt dat urine nog geen garantie is voor kwaliteit. Door de muren heen van ons huis kan je het horen als we ernaar kijken. Van al hun films weten we uit ons hoofd hoe ze gaan, zo vaak hebben we ze gezien en we praten er dan steeds over wat Stan toen deed en zei en wat Ollie daarna weer zei en deed. En op school staan onze vriendjes er versteld van zo goed als we fingerwiggle en oortje-knietje-neusje kunnen. Als we vriendjes te spelen hebben die alleen maar Rambo-films gewend zijn en we zeggen dat we naar Laurel & Hardy gaan kijken, zeggen ze eerst dat ze er niks aan vinden. Maar als ze eenmaal zitten te kijken willen ze het ene filmpje van ze na het andere zien. En als we dan weer buiten gaan spelen willen ze de broeken van elkaars kont trekken of met moddertaarten gaan smijten.

Wij hebben een kennis die kent alle dialogen uit iedere film van ze uit zijn hoofd. En je zou het helemaal niet van hem zeggen. Hij loopt niet met een bolhoed op gek te doen maar hij is nogal ernstig en heeft een keurig pak aan van scheerwol. Maar als hij stukken voor ons uit die films nadoet zie je alles voor je.

Op een keer wilden we de kamer binnengaan, maar toen bleven we ineens voor de deur staan omdat we onze mama zo vreemd en stikkerig hoorden lachen. We dachten dat onze papa haar aan het kietelen was of zo. Maar toen we toch maar de kamer in gingen was hij er niet eens. Ze zat met het grote boek van Laurel & Hardy op schoot zich in haar eentje tranen te lachen. Ze had net die scene gelezen uit de Music Box als Stan Laurel het kindermeisje een venijnige schop onder haar kont gegeven heeft en zij zich beklaagt bij een politieagent, tegen wie ze zegt, 'He kicked me right in the middel of my daily duties.'

We zijn zelf ook op school met toneelspelen bezig, ter gelegenheid van het einde van het schooljaar, want dan is er een feestelijke ouderavond. Dat toneelstukje heet De Wonderlijke Tijdmachine van Professor Jopie Knap. Als we zeggen dat we er twee holbewoners in zijn, raden jullie al hoe het gaat. Met die tijdmachine worden mensen uit de oertijd en uit de riddertijd naar onze tijd getoverd. Maar er gaat natuurlijk een knop kapot om die mensen weer terug te sturen naar hun eigen tijd en de hond Jupiter heeft de gebruiksaanwijzing van de tijdmachine verslonden, zodat ze allemaal in de moderne tijd moeten blijven. Wij met pakjes aan van namaakluipaardevel. Het is wel grappig, maar we denken dat niemand er nou van in zijn broek zal gaan zitten pissen van het lachen als bij Laurel & Hardy.

    • Tom En Jan Wolkers