Fijnlijner

Wanneer kan een immigrant zonder vrees langs Hollands dreven lopen? Als het om een geimmigreerd woord gaat: indien het zowel in de uitspraak als in de schrijfwijs niet van een eigenbodems woord te onderscheiden valt.

Merk op dat in de vorige alinea in plaats van als en indien ook wanneer had kunnnen staan. Maar al een paar eeuwen is het mode om in een alinea de sokjes, dasjes en kraagjes juist niet dezelfde kleur te geven.

Met het vreemde ding kwam zijn vreemde naam: fineliner. Fainlainer zeiden wij, omdat we geen Fransen zijn die pipe-line als piepeliene uitspreken. Bij ons klinkt de uitspraak ai plat voor een ij. Zo hoorde je al snel fijnlijner zeggen. Iemand bedacht het woord fijnschrijver, maar dat heb ik nooit horen zeggen.

De spelling met i's is misschien hardnekkig omdat het hier een merknaam van de firma Pijloot betreft. Maar we hebben asperine en vaseline en xerox ook in ons mond en hart gesloten. Alleen de firma Xerox schrijft een boos briefje als je hun naam voor 'kopie' gebruikt.

Potlood, vulpen, balpunt, sloten wij al eerder in mond en hand. Nu de fijnlijner. Hoe ik dat weet? Omdat het zo opgeschreven op het verlanglijstje van mijn jarig kind stond. De fijnlijnermaker mag zich in de handen wrijven: zijn produkt begint met een aanbevelende lettergreep, heel wat beter dan pot, vul, of bal.