Van der Horst dwingt respect af

HAARLEM, 11 april - De langste topvolleyballer ter wereld, Martin van der Horst - 2.14 meter op sokken - is het levende bewijs dat het Nederlandse team wel degelijk sterker en sterker wordt. Of alle door veel en hard trainen bereikte vorderingen straks voldoende zijn voor Oranje-succes op de Olympische Spelen in Barcelona is moeilijk te voorspellen. De concurrentie zit ook niet stil. “Maar”, weet bondscoach Harrie Brokking, “als Van der Horst in vorm is, hebben we een heerlijke dag.”

Dat was gisteravond het geval bij het begin van de Haarlemse volleybalweek, tevens het eerste optreden van Oranje in eigen land sinds 30 december vorig jaar in Apeldoorn. Van der Horst smashte en blokkeerde er in de volle zaal naar hartelust op los en had zodoende een belangrijk aandeel in de overwinning op Cuba (3-1), in de sterkste samenstelling voor het laatst in december '87 door Nederland verslagen.

Volgens Brokking is Van der Horst tijdens de twee maanden na de vakantie in januari in het krachthonk en op de vloer in de Bankrashal vooral veel sneller geworden in zijn bovenlichaam, de armswing, zoals de coach het omschrijft. Het is overdreven te stellen dat Van der Horst zich net zo soepel door de zaal beweegt als zijn 39 centimeter kortere ploeggenoot Avital Selinger, de spelverdeler van Oranje. Maar voor iemand met zijn lengte is Van der Horst opvallend lenig en accuraat. Brokking na de wedstrijd tegen Cuba: “Ik heb Martin vandaag ballen zien spelen die bij het WK van vorig jaar in Brazilie nog door zijn handen vlogen.”

Met de middenaanval van Van der Horst en Henk-Jan Held als volwaardig wapen is het Nederlandse spel minder voorspelbaar voor de opponent.

Niet bijna alle ballen gaan dan nog via de zijkanten. Brokking zegt dat maar weinig spelers er bij kunnen als Van der Horst bij het net omhoog springt. “De tegenstanders rest dan nog maar een ding, ze kunnen maximaal springen. Waarschijnlijk zullen ze dat niet doen, omdat dan Ron Zwerver naast Van der Horst helemaal vrijkomt”, oordeelt de coach. Met dat dilemma zaten de Cubanen gisteravond duidelijk in hun maag. Vandaar dat Van der Horst af en toe flink de ruimte kreeg.

Martin van der Horst zelf is van mening dat hij naar schatting honderd procent beter is geworden sinds het toernooi in Haarlem van een jaar geleden. Hij schrijft dat toe aan het vele trainen, maar ook aan de wedstrijdervaring die hij sindsdien heeft opgedaan. Van der Horst zegt nu te weten hoe snel de spelers aan de andere kant van het net kunnen reageren. “Dat was ik duidelijk niet gewend.” Hij was tevreden met zijn spel tegen Cuba. “Maar vandaag ging het toevallig heel goed. Ik kan natuurlijk niet altijd zo spelen.”

Daarmee relativeerde Van der Horst het resultaat van gisteravond. Cuba, de nummer twee van de wereld, was duidelijk niet in normale doen. “Ik had meer tegenstand verwacht”, bekende Brokking na afloop.

Hij noemde de opvallende winst dan ook “een opkikkertje” op de nog lange weg naar Barcelona. Pas daar en in iets mindere mate tijdens de strijd in de lucratieve World League van dit jaar zal blijken hoe de verhoudingen werkelijk liggen. De wedstrijden die voor die tijd worden gespeeld gelden als voorbereiding en niet meer dan dat.

Zo verloor Oranje twee weken geleden in Cuba nog met hele duidelijke cijfers van het thuisland. Terug in Nederland vertelde Harrie Brokking met opgewekt gezicht “heerlijk de zaal te zijn uitgetimmerd”.

Tijdens hetzelfde toernooi werd zelfs van Cuba-B verloren. Gisteravond in Haarlem was het de beurt aan de Cubaanse coach Orlando Samuel om ogenschijnlijk laconiek de nederlaag te accepteren. Met de handen in de zakken sprak hij tijdens de time-outs zijn team toe en bijna schaterlachend bekeek hij de blijdschap bij Nederlandse spelers en aanhang na de winnende bal in de vierde en laatste set. Samuel viel echter tegen het einde van de wedstrijd behoorlijk uit zijn rol door speler Felix Millan fiks te kritiseren.

Volgens Brokking kan de lang uitgebleven winst op Cuba van psychologische waarde voor zijn spelers zijn. Ze weten nu waartoe de ploeg in staat is. Bovendien zullen de Oranje-volleyballers beseffen dat het nog beter kan, want uitgerekend Ron Zwerver, de vedette van het team, speelde gisteren wisselvallig en had moeite met de stop.

Brokking: “We hebben te veel fouten gemaakt, onnodig ballen uitgeslagen.” Nederland maakte tegen Cuba ook de nodige fouten bij de opslag, bijvoorbeeld acht in de eerste set en negen in de derde. Dat was echter min of meer ingecalculeerd. Brokking heeft met name als de kleine Selinger bij het net staat gekozen voor een risicovolle service. Maar indien de bal goed wordt geslagen, is het moeilijk verdedigen voor de tegenstander. Tegen Cuba had met name Martin Teffer succes met zijn sprongservice.

Cuba heeft alle gelegenheid revanche te nemen op Nederland. Tot de start van de World League (17 mei) ontmoeten beide ploegen elkaar nog minimaal vier keer, maar mogelijk zelfs zes keer. Er staan wedstrijden gepland in Rijswijk, Volendam, Slagharen en het Duitse Bottrop. De kans is groot dat Nederland en Cuba zaterdag in de finale in Haarlem alweer tegenover elkaar zullen staan, omdat de twee andere deelnemers, Duitsland en Griekenland, vandaag en morgen voor beide ploegen geen probleem zou mogen opleveren.