Tweedehandsmeninkjes

The Rachel Papers. Regie: Damian Harris, Met: Dexter Fletcher, Ione Skye, Jonathan Pryce, James Spader. Uitgebracht op video door CNR Video.

Nieuwe speelfilms zijn geen schaars goed meer, waarvan er een stuk of vijf per week in de bioscoop uitkomen. Zoals de kabelkijker avond aan avond uit twintig televisienetten kiezen kan, en de boekenkoper talloze titels in allerlei categorieen tot zijn beschikking heeft, zo kan men nu in de videotheken jaarlijks meer dan duizend nieuwe speelfilms aantreffen. Alleen het beste en het commercieelste verschijnt nog in de bioscoop; een film als de Engelse produktie The Rachel Papers uit 1989 behoort tot de goede middenmoot.

Het debuut van regisseur Damian Harris is gewoon niet bijzonder genoeg om het in de bioscoop te kunnen proberen. Het was de lang verwachte verfilming van Martin Amis' eerste roman, die ironisch en in de eerste persoon de eerste grote liefde beschrijft van een 19-jarige, intelligente, maar verlegen jongeman. De film maakt er een nogal standaard verhaaltje van, half toegesneden op de Amerikaanse tienermarkt, waar dit thema doorgaans standaardamusement oplevert. De literaire dweepzucht van Charles Highway (Dexter Fletcher) is verwerkt in diens computermanie; hij heeft zelfs een programma ontwikkeld, waarmee je de juiste poeziecitaten kunt selecteren voor een eerste afspraak.

Tijd en plaats (Londen, oorspronkelijk de jaren vijftig) zijn ook nauwelijks meer herkenbaar in de verfilming. Hoe Charles de Amerikaanse Rachel (Ione Skye) hardnekkig het hof maakt, wordt tamelijk mechanisch en voorspelbaar afgewikkeld in een bleek scenario, resulterend in bed- en badscenes, gedompeld in strijklicht en soft focus.

Het enige dat The Rachel Papers onderscheidt van een Amerikaanse tienerfilm van zeg John Hughes, zijn enkele bijzonder geslaagde bijrollen. Jonathan Pryce als de nonconformistische zwager en huisbaas van de hoofdpersoon choqueert zijn schoonfamilie met verve door zich tijdens een zilveren huwelijksdiner precies zo onbehouwen te gedragen als de familie denkt dat hij is. En Michael Gambon (The Singing Detective) veegt als Oxford-docent adequaat-cynisch de draak met Charles' tweedehandsmeninkjes over zijn literaire idolen. Het is niet veel, maar net genoeg om The Rachel Papers niet helemaal onopgemerkt in de videozee te laten verdrinken.