Rupsen

Naar aanleiding van het artikel over countershading bij de zeekat wil ik het volgende opmerken. In dit artikel wordt het verschijnsel 'countershading' of wel ontschaduwing geconstateerd bij de slim gecamoufleerde rupsen van de Nachtpauwoog.

Naar mijn mening wordt hier echter bedoeld de Avondpauwoog, ook wel genoemd Pauwoogpijlstaart (Smerinthus ocellatus). De rupsen van de Nachtpauwoog zijn namelijk geheel groen van kleur en hun lichaam bestaat uit grote ringvormige segmenten en op die segmenten zitten behaarde rose of gele wratjes. Welke houding deze rupsen ook aannemen in hun omgeving, van de 'countershading' zullen ze echter weinig profijt hebben.

De rupsen van de Avondpauwoog of Pauwoogpijlstaart zijn daarentegen geheel anders van vorm en kleur. Ze zijn slank en hebben een blauwgroene kleur, korrelig met brede, schuine witte strepen en soms ook nog met rode vlekken.

Wijlen prof.dr. N. Tinbergen heeft de 'countershading' bij heel wat rupsensoorten uitvoerig bestudeerd en komt dan tot de conclusie dat maar enkele soorten daadwerkelijk het effect van de 'ontschaduwing'

vertonen en dan dus minder kwetsbaar zijn voor hun predatoren. In zijn boek: 'Spieden en speuren in de vrije natuur' noemt hij de volgende soorten: 1.de rupsen van de Pauwoogpijlstaart, die algemeen voorkomen op de kruipwilgstruiken van de heide en de zandvlakten.2.de rupsen van de Gevlamde vlinder (Endromis versicolora) die op de berkebomen voorkomen.3.de rupsen van de Lindepijlstaart, die ook te vinden zijn op de berken.4.de volgroeide rupsen van de Hermelijnvlinder.