Lansink presteert in de roes van succes

ROTTERDAM, 10 april - Soms groeien de bomen tot in de hemel. “Wat er dan ook gebeurt, nooit gaat het mis,” zegt Nederlands best presterende springruiter Jos Lansink. “Het lijkt wel of je geen fouten kunt maken in zo'n periode. Je kunt zelfs minder gelukkig naar een hindernis toe rijden, maar dat heeft dan nog geen gevolgen. In een iets mindere periode ziet het er heel anders uit. Dan kan een ruiter zich helemaal niets permitteren, want elke seconde aarzeling komt hem op een springfout te staan. Dan gebeurt het zo maar dat je wedstrijd in wedstrijd uit met dat ene foutje de ring uitkomt dat je nu net niet wilt maken.”

Jos Lansink heeft een uitstekende periode achter de rug. In het jaar dat begon met de verkoop van zijn toppaard Felix, had hij volkomen onverwacht onmiddellijk zijn tweede paard Libero H op het niveau van de wereldtop. Toen hij ook met Egano Grote Prijzen begon te winnen, een paard dat voordien door een Spanjaard met weinig succes werd gereden, was dat een uiterst opvallende zaak. Lansink kan er kort over zijn: “De verklaring: mentaliteit. Wanneer alles loopt zoals het lopen moet, bouw je als ruiter zo'n groot arsenaal aan zelfvertrouwen op dat je vastberaden, gemotiveerd, opgeladen met vechtlust en in volkomen harmonie met je paarden de springring binnen geloppeert. Je weet zeker dat het lukt en alles gaat dan ook.”

Lansink kan het weten. Hij werd dit voorjaar uitgeroepen tot “Ruiter van het jaar” vanwege zijn onwaarschijnlijke zegereeks van zes grote prijzen in de maanden september tot december 1990. Lansink won met Egano de Grote Prijzen van Lanaken, Stuttgart, Amsterdam en Londen en met Libero die van Helsinki en Maastricht.

Iemand die ook van het presteren in een roes van successen kan meepraten, is Piet Raymakers. Hij is zich duidelijk aan het herstellen van een mindere periode. Het toppaard van zijn sponsor Bargman, Olympic Zamira, wilde vorig jaar maar niet presteren. Dramatisch was de 47ste plaats van Raymakers tijdens het wereldkampioenschap springen in Stockholm. En dat met een paard dat al twee Grote Prijzen had gewonnen en de hoop voor de Olympisch toekomst moest zijn! Raymakers zocht de oplossing in het opgeven van zijn vrije status als zelfstandig springruiter en trad in dienst bij Leon Melchior op Stal Zangersheide. Zamira was hij daarmee kwijt, maar hij kreeg er onmiddellijk twee goed presterende springpaarden voor terug: Ratina Z en Rinnetou Z.

Piet Raymakers: “Er is tegenwoordig geen topsporter meer die nog zonder trainer, zonder coach of zonder manager topprestaties kan leveren. Het is enorm moeilijk om als ruiter je eigen coach te zijn en ook nog manager van een stal met springpaarden. Een verkeerde beslissing over het inzetten van een paard in een bepaalde wedstrijd, kan fataal zijn voor het hele seizoen. Vastigheid brengt rust voor een ruiter. Mijn zelfvertrouwen is daardoor weer groeiende en ik heb weer ambities.”

Bondstrainer Horn is gisteren derhalve met de nodige verwachtingen afgereisd naar Gothenburg voor de wereldbekerfinale voor springruiters, waar behalve Lansink en Raymakers ook Jan Tops aan de start zal komen. Hij heeft door de afgelopen ontwikkelingen veel vertrouwen in het driemanschap dat hij onder zijn hoede heeft.