Boek vol 'flagrante leugens' over Nancy Reagan

WASHINGTON, 9 april - Nancy Reagan had een verhouding met Frank Sinatra “die jaren heeft geduurd”. Als haar man Ronald uit Washington weg was, kwam Sinatra vaak lunchen op het Witte Huis, waarvoor Nancy hem door de achterdeur binnen liet. Typisch Sinatra, “om de echtgenotes van zijn vrienden voor zijn plezier te gebruiken”. Zij speelde zijn muziek dag en nacht in alle vertrekken en als hij bij haar was, mocht zij door niets en niemand gestoord worden, “zelfs niet door een telefoontje van de president”.

“Flagrante leugens” en “een inbreuk op de grenzen van het fatsoen”

- zo noemde voormalig president Ronald Reagan het gisteren verschenen boek Nancy Reagan; the unauthorised biography. Dat zal de verkoop alleen maar bevorderen. In vele boekwinkels in Washington was de 'ongeauthoriseerde biografie' gisteren al uitverkocht.

Nancy Reagan moet weinig vrienden hebben. Haar biografe tegen-wil-en-dank Kitty Kelley, mag dan minder vaak anonieme bronnen gebruiken dan de boulevardbladen, maar het is lang niet altijd duidelijk waar haar feiten vandaan kwamen. Het is verbazend hoe weinig mensen die de Reagans van nabij hebben meegemaakt die ervaring op eigen naam aan de biografe hebben willen toevertrouwen. Het bewijst hoe snel politieke allianties veranderen; er waren veel voormalige Reaganbondgenoten die redenen hadden om hun persoonlijke gram te halen. Het lijkt tevens een genadeslag voor de mythe van het presidentspaar van de dolle, rijke jaren tachtig.

In eerdere biografieen schreef Kelley (48) dat Frank Sinatra's moeder aborteuse was en dat Jackie Kennedy een elektroshockbehandeling had gekregen. Haar biografie over Liz Taylor moest na claims van advocaten worden aangepast. Haar uitgever Simon and Schuster heeft, naar verluid, ditmaal een batterij advocaten klaar staan. Volgens The Washington Post kreeg Kelley een voorschot van vier miljoen dollar.

Simon and Schuster hoopt aan dit boek meer te verdienen dan aan het - weliswaar geautoriseerde maar commercieel geflopte - levensverhaal van president Ronald Reagan.

Het boek heeft weinig nieuwe 'harde feiten' over de dominante dame in het Witte Huis. Veel is al beschreven in kranten en weekbladen; in For the Record, de memoires van Nancy Reagans aartsvijand Donald Regan, de voormalige minister van financien en chef staf van het Witte Huis; en zelfs in haar eigen memoires. Nancy Reagan was spaarzaam wilde niet graag betalen voor geleverde diensten. Kappers of mode-ontwerpers moesten die doneren. De feestjurken van vele duizenden dollars had ze 'in bruikleen'. Toen Reagan president af was, viel de belastingdienst het echtpaar daar nog mee lastig. Ze maakte uitvoerig gebruik van waarzeggers, maar die werden wel betaald. President Reagan zelf was overigens ook op de penning. Hij vroeg zelfs sprekersgeld in politieke campagnes, aldus Kelley.

Nancy bemoeide zich intensief met het personeelsbeleid van president Reagan en veel leden van de staf of van het kabinet zijn op haar instigatie ontslagen. Ze verzette zich sterk tegen een combinatie van Reagan en voormalig president Ford, een 'duopresidentschap'. George Bush vond ze eigenlijk “te zeurderig” voor het vice-presidentschap.

Hoewel haar tijd in het Witte Huis en haar grote persoonlijke invloed op de president het meest interessant zijn, gaat het grootste deel van het boek over de tijd die aan het presidentschap van Ronald Reagan voorafging. Zo verhaalt het boek, hoe ze zichzelf twee jaar jonger maakte en hoe ze haar jeugd opnieuw uitvond.

Haar moeder was een luidruchtige actrice die onder andere met Spencer Tracy op tournee ging en graag schuine moppen vertelde. Nancy's vader was een arme verzekeringsagent en zou niet, zoals Nancy in haar memoires schreef, in Princeton hebben gestudeerd. Uiteindelijk liet ze zich na de scheiding van haar ouders door de tweede man van haar moeder opnieuw adopteren. Haar tweede vader was een arts die mede door de inspanningen van haar moeder een vooraanstaand figuur werd in de society-wereld van Chicago. Het was een pronkwereld waar status telde en waar ze nooit afstand van heeft kunnen nemen.