Succes Irene de Kok zaait twijfel binnen judobond

NIEUWEGEIN, 8 april - De weg terug naar de top die Irene de Kok in een moordend tempo aflegt dreigt dood te lopen op het haastig gelegd plaveisel van de Judo Bond Nederland.

Gisteren versloeg De Kok bij de Open Nederlandse Kampioenschappen haar grote rivale Marion van Dorssen in de finale van de klasse tot 72 kilo. Daarmee zaaide ze twijfel over de vroegtijdig genomen beslissing Van Dorssen af te vaardigen naar de Europese kampioenschappen in Praag maar moest ze voorlopig genoegen nemen met de mededeling dat het hoofdbestuur zich over die toewijzing gaat buigen.

Met opgestoken wijsvinger richting bestuurders en bondscoach Leo de Vries, gevolgd door een triomfantelijk vreugdedansje, maakte Peter Ooms na de eindstrijd duidelijk dat volgens hem maar een persoon voor een retourticket Praag in aanmerking komt. De trainer en vertrouwensman van de Tilburgse judoka was ervan overtuigd dat met het behalen van de titel een herziening van de judohierarchie noodzakelijk is geworden. “Iedereen heeft nu kunnen zien wie de sterkste is, dat kan zelfs de mensen van de bond niet ontgaan zijn”, meende Ooms.

Met haar nadrukkelijke comeback op het judopodium verstoorde De Kok het scenario dat door de topsportcommissie van de judobond al was geschreven met het oog op de EK in mei. Een hoofdrol was daarin weggelegd voor Van Dorssen, mits deze vormbehoud kon aantonen. Met haar tweede nederlaag in een persoonlijke confrontatie met De Kok, eerder verloor de protegee van de topsportcommissie tijdens een internationaal toernooi in Belgie, ondermijnt Van Dorssen haar eigen nominatie.

Dat die te vroeg bekend is gemaakt vormt sinds vier maanden de aanleiding tot een conflict tussen De Kok en Ooms en, wat zij zien als, 'de rest van judominnend Nederland'. Marion van Dorssen en trainer Staf de Moor dreigden het te moeten afleggen in deze kwestie, die door de handige Ooms al snel tot een publicitair gevecht werd gemaakt. Het nuchtere Zeeuwse duo incasseerde de beschuldigingen van Ooms gelaten. “De Moor heeft veel te veel innerlijke beschaving om via de pers terug te slaan”, wist bondscoach en lid van de topsportcommissie Leo de Vries.

Al tijdens de wedstrijden liet hij doorschemeren nog steeds voor Van Dorssen te willen kiezen omdat volgens hem het gedrag van Peter Ooms 'contraproduktief' werkt. “Op deze wijze je vermeende gelijk proberen te halen, noem ik schandalig. Ik heb er geen enkele moeite mee dat iemand die pretendeert topsport te bedrijven met spanning wordt geconfronteerd maar wat Marion van Dorssen nu over zich heenkrijgt is ongezond. Ooms moet niet denken te worden beloond voor een grote bek in de pers.”

De opstelling van De Vries kreeg later meer relief. Na de machtsgreep van De Kok kwam de topsportcommissie, waarin onder meer ook De Moor zitting heeft, bijeen om zich uit te spreken over de samenstelling van de EK-selectie. Het college besloot op grond van de stijgende prestatielijn Van Dorssen voor te dragen aan het hoofdbestuur van de judobond. Dat beslist uiteindelijk over de definitieve samenstelling van de EK-ploeg. De JBN weet zich in een oncomfortabele positie gemanoevreerd nu De Kok haar rentree wel erg nadrukkelijk gestalte geeft en daardoor op een aansprekend toernooi als de EK een ideaal uithangbord zou zijn voor het Nederlandse judo.

Bondsvoorzitter Frans Hoogendijk wekte dan ook de indruk dat de voordracht van de topsportcommissie geen hamerstuk wordt op de eerstvolgende bijeenkomst van het hoofdbestuur. Hoogendijk, die zelf nimmer onder stoelen of banken stak geimponeerd te zijn door de huidige kracht van De Kok, noemde het een vergissing om lang vantevoren toezeggingen te doen aan Van Dorssen. Die zou aan een plaats bij de eerste vijf op de EK voldoende hebben om automatisch in aanmerking te komen voor uitzending naar de wereldkampioenschappen.

“Maar in de topsport moet je niet zo snel iets beloven. Marion zal meer moeten laten zien wil dat automatisme in werking worden gesteld”, gaf Hoogendijk uiting aan zijn twijfels.

Bij Peter Ooms viel een dergelijke onzekerheid niet te bespeuren. De sportschoolhouder zag dat zijn 'conflictmodel' voor de nodige motivatie bij zijn pupil had gezorgd. In de finale overtuigde De Kok dusdanig dat Ooms na afloop alweer over het 'Maastricht-gevoel'

orakelde. In die stad behaalde De Kok in 1986 haar eerste wereldtitel en het moet volgens Ooms wel heel raar lopen wil men haar van nieuwe successen op de WK en Olympische Spelen afhouden. “Ik kan me niet voorstellen dat de toewijzing van de topsportcommissie klakkeloos door het bestuur wordt overgenomen. Irene is niet zomaar een judoka, we hebben het hier over absolute top. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de beslissing wordt teruggedraaid”, keek hij optimistisch vooruit.