Van de Bols Tips Competition 1990 resteren nog ...

Van de Bols Tips Competition 1990 resteren nog twee Tips die hier onbehandeld zijn gebleven. De eerste is afkomstig van Derek Rimington, evenals Barry Rigal wiens Tip we al hebben bekeken, een Engelse speler en publicist. Rimington haakt in op een oud debat: moet je tegen een kleurcontract van A-H-x met de H of met een A uitkomen?

Vroeger was de standaarduitkomst de H. Dat heeft als voordeel dat de uitkomst met een A duidt op het ontbreken van de H, maar heeft als nadeel dat de uitkomst met de H onduidelijkheid met zich meebrengt omdat ook van H-V-x met de H wordt gestart. Partner weet niet goed te reageren als hij een doubleton of de B bezit: in het eerste geval is aanmoedigend bijspelen verkeerd als de uikomende speler A-H-x heeft bezeten. Omdat uitkomen met een 'los' A maar weinig voorkomt als voor de hand liggende start en uitkomen van A-H-x en H-V-x aan de orde van de dag is, hebben verreweg de meeste spelers gekozen voor de weg van de minste weerstand: zij komen van A-H-x met het A uit en van H-V-x met de H en nemen ongelukken, die het gevolg kunnen zijn van het uitkomen met het A als zich hierbij niet de H bevindt, op de koop toe.

Terzijde merk ik op dat er een technisch betere oplossing is: Rusinow-uitkomsten. Deze schrijven voor dat je altijd van twee aanliggende honneurs met de op een na hoogste uitkomt. Dat schept duidelijkheid bij honneuruitkomsten en verplaatst de onduidelijkheid naar de 9 (of de 8, of de 10) die wijst op het bezit van de naaste hogere kaart of de hoogste van een doubleton (met een waardeloze driekaart wordt met de middelste uitgekomen, gevolgd door de hoogste kaart oftewel Middle-Up-Down, in de wandeling MUD geheten). Doorgaans zal deze verplaatste onduidelijkheid minder ernstige gevolgen hebben dan onduidelijkheid over het bezit van de hoge honneurs.

Rimington tornt echter niet aan de nieuwe standaarduitkomsten en heeft vrede met A van A-H-x. Maar hij wil van de mogelijkheid om ondanks deze standaarduitkomst toch ook met de H van A-H-x uit te komen, gebruik maken om aan deze uitkomst een speciale betekenis te geven.

Partner moet immers verrast zijn als je met de H uitkomt en de V bevindt zich in zijn eigen hand of ligt zichtbaar of tafel (een kans van 2 op 3), of je blijft met de H aan slag zonder dat het waarschijnlijk is dat de leider met het A in de handen ophoudt.

Kom je nu in slag 2 met een andere kleur na, dan heeft, zo beveelt Rimington aan, die uitkomst-H de boodschap overgebracht dat je in de nagespeelde kleur een singleton hebt gehad. Partner wordt dus verzocht zo mogelijk de slag te nemen en de kleur terug te spelen. Zie eens hoe goed deze Tip had gewerkt op dit spel uit het Statenbank Gap Gemini toernooi 1990 te Den Haag: Noord: (Schoppen) A 8 3 (Harten) B 9 7 6 5 4 (Ruiten) H 9 7 (Klaver) 9 West: (Schoppen) V B 10 9 7 6 (Harten) A H 2 (Ruiten) 10 (Klaver) 10 8 3 Oost: (Schoppen) 4 2 (Harten) 8 3 (Ruiten) A B 8 4 (Klaver) B 7 6 5 4 Zuid: (Schoppen) H 5 (Harten) V 10 (Ruiten) V 6 5 3 2 (Klaver) A H V 2 Robson opende met 1 SA en na 2 (Schoppen) van Soloway (W) bood Forrester 3 (Ruiten) als transfer waarop Robson gehoorzaam 3 (Harten) zei. Nadat Forrester tot 4 (Harten) had verhoogd, kwam W met (Ruiten) 10 uit. Toen in N klein werd bijgespeeld moest Goldman een cruciale beslissing nemen. Hij had echter niet direct aanleiding te veronderstellen dat zijn partner een singleton had (en Z dus een 5-kaart) en besloot te duiken om de leider geen extra slag in (Ruiten) te schenken. Met fataal gevolg. Robson-Forrester wonnen op dit spel 11 imps en stelden hiermee hun toernooizege veilig.

Toepassing van Rimingtons Tip had het contract echter ten dode opgeschreven en misschien wel de Britten de overwinning gekost. W komt met (Harten) H uit en switcht naar (Ruiten) 10. O hoeft dan niet eens te aarzelen. Uit zijn eigen speelpraktijk geeft Rimington ook een fraai voorbeeld van de Heer die een boodschap brengt: Noord: (Schoppen) B 10 9 3 (Harten) H V (Ruiten) H B 6 2 (Klaver) B 6 3 West: (Schoppen) 7 4 (Harten) 9 7 5 4 2 (Ruiten) --- (Klaver) A H 10 9 5 4 Oost: (Schoppen) 6 2 (Harten) A B 10 8 (Ruiten) V 8 7 5 4 (Klaver) 8 2 Zuid: (Schoppen) A H V 8 5 (Harten) 6 3 (Ruiten) A 10 9 3 (Klaver) V 7 Z's 1-(Schoppen)-opening werd door N tot 3 (Schoppen) verhoogd en uiteraard gooide Z 'm vol (bridge-bargoens voor de manchebieden).

Rimingtons partner Bob Rowlands kwam uit met (Klaver) H. Toen die hield, begreep Rimington dat W een singleton (Ruiten) moest bezitten en hij was teleurgesteld dat hij het verkeerde A bezat en het volgende (Ruiten)-naspel dus niet kon nemen om W een aftroever te geven. W incasseerde (Klaver) A, kennelijk om te zien of O een singleton had, maar vervolgde verrassend met (Harten) 9.

Wat was er aan de hand? Het was zeer onwaarschijnlijk dat W een singleton (Harten) of (Klaver) A-H doubleton (het is standaard om dan de volgorde van de honneurs bij het uitkomen om te draaien) had bezeten. Z zou dan naast zijn (Schoppen)-kleur een 6-kaart (Harten) of (Klaver) hebben gehad zonder die te noemen. Wat was dan de boodschap die W probeerde over te brengen? ''Speel (Ruiten) na, want ik kan zelf niet (Ruiten) spelen omdat ik in die kleur een renonce heb!''.

Zonder (Ruiten)-troever maakt Z zijn contract. Na troef te hebben getrokken, een (Klaver) in de hand te hebben getroefd en (Harten) te hebben gespeeld, snijdt Z (Ruiten) V over O omdat bij W al 10 kaarten bekend zijn en bij O maar 7 en O dus de grootste kans heeft (Ruiten) V te bezitten. Stel echter dat O niet (Harten) A bezit, maar (Schoppen) A. Hij weet dan zeker dat hij de eerste (Schoppen)-ronde moet nemen en (Ruiten) moet naspelen.

Rimingtons Tip is een fraaie uitwerking van het principe dat het spelen van een ongewone kaart als signaal moet worden opgevat dat er iets bijzonders aan de hand is. Het is natuurlijk wel jammer dat de gelegenheid om de Tip toe te passen zich niet elke dag zal voordoen, maar als de dag aanbreekt waarop de boodschap moet worden overgebracht, heeft ieder die van de Tip heeft kennisgenomen, kans om te schitteren.

    • Bob van de Velde