Jonge socialisten verlangen naar lef

DEN HAAG, 6 april - De jongeren binnen de PvdA hielden zich stil. Geen spoor van jeugdige opstandigheid tegen de ouderen, die nu al jarenlang niet weten hoe het met de partij en de sociaal-democratie verder moet. Het leek alsof de jongste partijleden na het dramatische verlies van de PvdA bij de Provinciale Statenverkiezingen samen met de rest van de partij opnieuw gewoon de wonden zaten te likken.

Twee bestuursleden van de Jonge Socialisten (JS) hebben besloten zich daarvan los te rukken. Voor voorzitter van de JS, Mark de Konink, en gewoon bestuurslid Robert Wester is de vijfde nederlaag op een rij de druppel geweest die voor hun de emmer doet overlopen. Met het deze week opgestelde manifest 'Sociaal-Democratie met lef' doen ze hun mond open en hopen ze een bijdrage te leveren aan de interne partijdiscussie. Van een poging de macht over te nemen is geen sprake: “We hebben niet de pretentie alle problemen in een klap uit de wereld te helpen. Daarvoor zijn die problemen te groot en wij te ondeskundig.”

Wester en De Konink beginnen hun manifest met de constatering dat de PvdA op dood spoor zit. “De PvdA heeft kraak noch smaak, mist eigen identiteit en karakter, en dobbert maar wat voort in gematigd links vaarwater zonder enige richting of perspectief te tonen.” De twee jonge socialisten zijn daarover“teleurgesteld omdat wij denken dat de sociaal-democratie een te belangrijke beweging in de maatschappij is om zomaar als afgeschreven te worden beschouwd.”

Volgens Wester (23) en De Konink (25) bestaat de PvdA uit “een generatie veertigers die elke vernieuwing smoort”. Ze beschuldigen de partijtop ervan “opgesloten te zitten in een intern circuit. Men weet bij wijze van spreken niet eens meer wat zich buiten de Witsenkade (PvdA-partijbureau - red.) allemaal afspeelt.” De twee JS'ers vinden het nieuwe ledenblad 'Rood' daar een “mooi voorbeeld” van. “Een blaadje met vergelijkbare kwaliteit als de Allerhande van Albert Heijn. Met oubollige teksten als 'Met Rood kun je werken' en 'Rood houdt van groen' wordt het ontwikkelingsniveau van de gemiddelde Nederlander bepaald niet recht gedaan.”

In 'Sociaal-Democratie met lef' doen de twee JS'ers een aantal suggesties om de gesloten partijcultuur te veranderen. Ze smeken de partijtop een doorbraak naar de jongeren te forceren. Ze willen leden actief laten zijn op het niveau dat ze zelf kiezen, bijvoorbeeld alleen landelijk of alleen Europees. Voor belangrijke partijbesluiten willen de twee een referendum invoeren, “aangezien je daarmee alle leden in de gelegenheid stelt hun stem te doen gelden, in plaats van alleen de vaste kliek”.

De opstellers van het manifest willen ook de discussie over politieke items zoals inkomensbeleid, milieu en Europa aanjagen. Zo schrijven ze dat “een onvoorwaardelijke ecologische modernisering essentieel is”.

Ze pleiten voor een modern openbaar vervoer, vinden een “radicale verandering van de consumptiementaliteit noodzakelijk' en menen dat er wegens het milieu grenzen zijn aan de koopkrachtontwikkeling. Ze willen het kostwinnersbeginsel afschaffen, een vierdaagse werkweek invoeren en ze schuwen werken op zondag niet.

De Konink en Wester vinden dat de PvdA te weinig inziet dat de huidige maatschappij “een informatiemaatschappij” is. Dat stelt volgens hen niet alleen eisen aan het onderwijs, maar vraagt ook “om een nieuw soort politici”. “Dit houdt in dat de personen in de top van de partij een dusdanige dynamische uitstraling dienen te hebben, dat zij ook via de media de visie van de partij aan de mens kunnen brengen.”

Een heel beknopte samenvatting van wat de twee met de PvdA willen staat op het schutblad van hun manifest: vernieuwing van strategie, inhoud en mentaliteit.

    • Aukje van Roessel