Irakees Paasfeest

Wat zullen talloze christenen en 'westerlingen' in Europa, Amerika en het Midden-Oosten een heerlijk Pasen hebben gevierd, wetende hoe het voorbereidende werk dat wij in onze recente kruistocht ondernamen, nu wordt voortgezet door Saddam Hussein, die zijn onderdanen verder rustig kan 'onderwerpen'.

Nietwaar: onze eventuele steun aan de opstandige islamieten in het zuiden zou de invloed van Iran vergroten en een eventuele hulp aan de Koerden zou de Turken schichtig maken. En dus is het beste om een verzwakte Saddam zijn gang te laten gaan om der wille van het machtsevenwicht in dat gebied.

Voor het feit dat hij het intussen bevrijde Koeweit heeft leeggeplunderd en in brand gestoken, behoeven wij, laat staan de VN, hem ook niet ter verantwoording te roepen; de meest vervuilde lucht is, zo schijnt het, voorlopig naar het oosten afgedreven en ligt nu ergens op de Himalaya.

Het is duidelijk, de les van Saddam is geen afschrikking van toekomstige usurpateurs, maar veeleer een aansporing, ook eens een politiek gokje te wagen. Overleven doe je, als je het een een beetje goed speelt, allicht. Intussen zitten wij wel met onze kater van de 'nieuwe wereldorde', die zich van de oude alleen lijkt te onderscheiden door een wat brutaler vormen van hypocrisie. Zoals de Duits-joodse schilder Liebermann in 1933 al zei bij het verschijnsel Hitler: “Ich kann nicht so viel essen wie ich kotzen mochte”.