Blomstedt: gedreven Scandinavisch concert

Concert: Kon. Concertgebouworkest o.l.v. Herbert Blomstedt m.m.v. Jacques Meertens, klarinet. Programma: F. Berwald: Vierde symfonie; L.E. Larsson: Continuo voor klarinet en strijkorkest; J. Sibelius: Tweede symfonie. Gehoord: 4-4 Vredenburg Utrecht. Herhalingen: 5, 7-4 Concertgebouw Amsterdam. Radio-uitz: 10-4 Avro Radio 4 (opname 5-4).

Licht, plezierig en bijna zonder pretenties is het eerste deel van het Scandinavische concert dat de Zweedse dirigent Herbert Blomstedt dezer dagen bij het Concertgebouworkest leidt. De Vierde symfonie (1845) van Franz Berwald, een generatiegenoot van Schubert die niet ontijdig stierf, verwijst al wat naar Brahms en heeft juist voldoende eigen originaliteit ter rechtvaardiging van een helder en open klinkende hedendaagse uitvoering. Maar voor Berwald en het Zweedse muziekleven was het natuurlijk beter geweest als het symfonisch oeuvre van deze fabrieksdirecteur nog eens tijdens zijn leven tot klinken was gebracht.

Het Concertino voor klarinet en strijkorkest (1957) van Lars-Erik Larsson is aardige, traditionele maar onbestemde speelmuziek zonder eigen karakter. Van de ook hier perfecte uitvoering, die de nieuwe solo-klarinettist Jacques Meertens de gelegenheid geeft zijn prachtige toonvorming te etaleren, kan men niet eens zeggen dat die het werk eer aan doet.

Na de pauze is het zorgvuldige en briljante musiceren van de sympathieke vakman Blomstedt en het Concertgebouworkest beter besteed aan de Tweede symfonie (1902) van Sibelius. Al kan men ook hier wat afdingen op de muziek - de finale zwalkt mij te veel tussen Tsjaikowski en Mahler - het doorzichtig analyserende dirigeren van Blomstedt, die een perfecte balans combineert met afgewogen gedoseerde gedrevenheid, mondt telkens uit in zinderende passages van grote vervoerende kracht. Het is een schitterend klinkende memorabele interpretatie en Blomstedt toonde zich daarmee ook tegenover het orkest intens tevreden.