Stille getuigen

Mijn miskopen koester ik. In de loop der jaren is de collectie uitgegroeid tot zeven stuks; ze hebben een eigen hoekje in de kast. De witte ribcord broek die, gekocht met het stellige voornemen tot spoedig gewichtsverlies, al geruime tijd wacht op het einde van de vette jaren. Het lichtblauwe overhemd met het weeig werkje dat in de winkel onopgemerkt was gebleven. Het donkergroene Boss jack met de rode kraag, die thuis plotseling oranje was.

De bordeauxrode trui waarvan ik zeker weet dat hij bij aankoop niet glom. De vrolijk getreepte das die onmiddellijk zijn aantrekkelijkheid verloor toen Hans van der Togt dezelfde bleek te dragen. De donkerblauwe sokken die na een keer wassen toch te veel naar paars zweemden. En het jasje van cool wool waar mijn liefste niet eens negatief, maar net niet enthousiast genoeg op reageerde.

Hollandse zuinigheid en een onverklaarbare behoefte tot zelfkwelling weerhouden me ervan me te ontdoen van deze stille getuigen van een falend koopgedrag. Ze zijn ook nauwelijks effectief als waarschuwing.

De miskoop doet zich immers voor in vele gedaanten, kent tal van oorzaken en dient zich altijd onverwacht aan. Op weg naar huis is er nog niets aan de hand. Alle kenmerken van de zojuist geslaagde, tevreden koper zijn aanwezig; de montere blik, de veerkrachtige tred en bij elke pas de lichte zwaai met de kleurige zak waarin de nieuwe aankoop is verpakt. Eenmaal thuis is er in die zak niets veranderd, maar wel in mijn hoofd. De betovering is verbroken. In winkels heerst een verminderde opmerkzaamheid en een gebrek aan kritische distantie.

Begeestigd door de glimmende foto's met lange slanke mannen perfect in de kleren, opgezweept door het aanbod, verblind door folders en bevangen door hebzucht, ben ik er regelmatig het slachtoffer van. In de eigen omgeving zie ik het opeens weer heel helder: de vreemde kleurzweem, het nutteloze lusje, de eigenaardig breed uitstaande boordpunten, het opdringerige merkje of, het ergste van alles, het tuttig werkje. In het vertrouwde licht zie ik niet alleen de nieuwe aanschaf maar ook mijzelf weer in de juiste proporties. Ik ben niet lang en slank zoals de man op de reclamefoto, maar kort en dik. En wie een onbereikbaar ideaal wil kopen, koopt altijd mis.

    • Joep Habets