Loksignaal

Max Planck was een beroemd Duits fysicus, die in 1918 de Nobelprijs kreeg. Naar hem vernoemd, ontstond kort na de Tweede Wereldoorlog de Max-Planck-Gesellschaft.

Zij was de voortzetting van een oorspronkelijk naar Kaiser Wilhelm genoemde organisatie voor fundamenteel wetenschappelijk onderzoek, en beheert thans een zestigtal onderzoeksinstituten. Een daarvan is een instituut voor Verhaltenphysiologie. Het staat in Seewiesen en werd vooral bekend door het werk van de etholoog Konrad Lorenz. Dat instituut heeft weer een afdeling, de inmiddels zelfstandig geworden Forschunsstelle fur Humanethologie. Die staat, op zijn beurt, onder leiding van Irenaus Eibl-Eibesfeldt. Deze onderzoeker houdt zich wel eens bezig met menselijke loksignalen, zoals vermeld in de column van Martin van Amerongen (NRC Handelsblad, 29 maart). Dit loksignalen speelden iemand (zeg meneer X) in dat stukje parten. Vraag: hoeveel schakels hebben we nu doorlopen van Max Planck naar X? Toch heet het stukje 'Max Planck op vrijersvoeten', en wordt bericht dat Max Planck een loksignaal over het hoofd had gezien. Metonymie zonder grenzen.