Saskia Viersen winnares vioolconcours

Concert: Finale 13de Oskar Back Vioolconcours met Saskia Viersen, Berent Korfker, Armand Gouder de Beauregard en het Nationaal Jeugdorkest o.l.v. Roberto Benzi. Jury: Theo Olof, Jean Fournier, Herman Krebbers, Bouw Lemkes, Igor Ozim, Istvan Parkanyi en Jaring Walta. Programma: W.A. Mozart: Vioolconcerten in A KV 219 en G KV 216; M. Ravel: Tzigane; C. Saint-Saens: Introduction et Rondo capriccioso. Gehoord: 30-3 Concertgebouw Amsterdam.

“Iemand die een echte muzikale persoonlijkheid heeft, die komt er toch wel!” Theo Olof, voorzitter van de jury van het 13de Nationale Oskar Back Vioolconcours, onderstreepte hiermee zaterdag de betrekkelijkheid van de rangorde waarin de prijzen werden uitgereikt: Saskia Viersen (20) werd eerste, Berent Korfker (20) tweede en Armand Gouder de Beauregard (18) derde. Ruim een uur had de jury nodig gehad om tot deze voor de hand liggende maar toch teleurstellende uitslag te komen. Het was duidelijk dat gekozen werd voor safe en degelijk vioolspel op hoog technisch niveau.

De enige finalist die een duidelijke muzikale persoonlijkheid toonde, was de derde prijswinnaar Armand Gouder de Beauregard ((f) 8000) en er ging dan ook een luidruchtige commotie door de zaal toen bleek dat hij als laatste geeindigd was. Wat hij in zijn interpretatie van Saint-Saens' Introduction et Rondo capriccioso had laten horen was ronduit verbluffend en meeslepend. Zijn kernachtige toon (hij speelde op een prachtige Bouman-viool) bereikte met gemak de verste hoeken van de grote zaal van het Amsterdamse Concertgebouw en het grillige karakter van deze virtuose muziek werd met passie geladen.

Niets vrijblijvends heeft het spel van deze jonge violist, voor hem is het moment op het podium er een van “erop of eronder”. Dat het in de eerste ronde van het concours misging en de zenuwen hem de baas werden, is de andere kant van dezelfde medaille: wie hoog springt kan nu eenmaal hard vallen.

Berent Korfker heeft een bescheidener doel voor ogen maar dat doel streeft hij dan ook met grote wilskracht na. Het resultaat is goed vioolspel dat echter een werkelijke uitstraling mist.

Het is of Korfker zijn viool koste wat het kost wil temmen en juist daardoor weigert zijn instrument te zingen en is zijn toon te klein voor een grote zaal. Deze violist is echter juist door zijn wilskracht en koelbloedigheid weer goed toegerust voor zo'n slijtageslag als een concours met drie verschillende ronden: in alle etappes van de wedstrijd maakte hij dezelfde degelijke indruk en liet zich niet van de wijs brengen door een geknapte snaar bij de eerste ronde. Behalve de tweede prijs ((f) 12.000) kreeg hij ook de prijs van de Optiebeurs ((f) 5000) voor de beste uitvoering van Lines, metamorphoses van de Engelse componist Malik Sohrab Uduman, een van de verplichte werken tijdens de eerste ronde.

Eerste-prijswinnares Saskia Viersen ((f) 20.000) stal de show met haar grote evenwichtigheid en haar instinctieve affiniteit met de viool.

Als een ervaren vedette stond zij op het podium en met haar warme, sensuele toon was zij in Ravels Tzigane aan het juiste adres.

Diezelfde klank was bij Mozart echter misplaatst, evenals haar neiging om contrasten te verdoezelen. Violistisch talent is bij haar volop aanwezig maar begrip voor stijl moet nog tot ontwikkeling komen.

Anders is het gesteld met een uitgesproken persoonlijkheid: die heb je of je hebt haar niet. Nu dankzij een aantal uitstekende leraren het niveau van vioolspelen in Nederland stijgt en de leeftijd van de deelnemers aan concoursen daalt, blijkt dat talent voor de viool en artistieke persoonlijkheid zich al bij heel jonge musici duidelijk aftekenen. Daarom betreur ik het dat de jury het niet heeft aangedurfd, de temperamentvolle Armand Gouder de Beauregard te belonen met de eerste prijs.

Het was misschien riskant geweest want een toonbeeld van evenwichtigheid is hij nog niet, maar wat zou het muziekbedrijf eenvormig worden zonder kleurrijke persoonlijkheden! Helaas houden jury's nu eenmaal niet van risico's. Ook bij het 13de Nederlandse kampioenschap vioolspel speelde de jury op safe.