Hawk is de ruggegraat van de Navo

De Hawk-luchtafweer is al sinds de jaren zestig de ruggegraat van de NAVO-luchtverdediging.

Van Noord-Noorwegen tot Oost-Turkije ligt de zogeheten Hawk-belt, een verdedigingsgordel die gevormd wordt door de overlappende radarbereiken. De radar van de Hawk kan ongeveer 40 kilometer ver kijken. Een batterij heeft gewoonlijk 2 of 3 mobiele radarsystemen en per radar 3 tot 6 lanceerinrichtingen met elk 3 raketten.

De Hawk-raket is niet geschikt om Scud-raketten te onderscheppen maar staat in militaire kringen, ondanks het feit dat het ontwerp van de Hawk uit de jaren vijftig stamt, nog steeds bekend als een geducht wapen tegen hoog of laag vliegende vliegtuigen. Van de oorspronkelijke raketten is dan ook niet veel meer over dan het metalen omhulsel - alle sturingsmechanismen en elektronica zijn inmiddels vervangen en ook de raketmotor is vernieuwd. Deze verbeteringen zijn gestandaardiseerd en de verbeterde versie staat in de catalogus van de firma Raytheon vermeld als Improved Hawk.

Mochten de Iraakse vliegtuigen die niet naar Iran zijn uitgeweken waar dan ook de geallieerde troepen willen aanvallen, dan is de kans groot dat ze door Hawks worden neergehaald. Ook de Amerikaanse mariniers en andere onderdelen van de Amerikaanse krijgsmacht, Saoedi-Arabie, Jordanie, Israel en de Verenigde Arabische Emiraten beschikken immers over Hawk-batterijen.

Er is een kleine kans dat ook geallieerde vliegtuigen door Hawks worden geraakt. Koeweit had voor de Iraakse inval enkele batterijen Improved Hawks. Met hulp van Jordaanse technici hebben de Irakezen de ingewikkelde systemen aan de praat gekregen en in hun luchtverdediging geintegreerd.