Joe Ely: een Texaanse rocker met elan

Concert: Joe Ely Band. Bezetting: Joe Ely (zang, gitaar), David Grissom (gitaar), Jimmy Pettit (bas) en Davis McLarty (drums). Gehoord: 29-1 Nighttown, Rotterdam. Herhaling: 30-1 Paradiso, Amsterdam.

Op het eerste gezicht zou Joe Ely evengoed een benzinepomphouder of een handelaar in tweedehands Cadillacs kunnen zijn. Achter het gedrongen postuur van de 43-jarige Texaan gaat echter een rocker in hart en nieren schuil, die niet voor niets de 'Springsteen van de prairie' mag worden genoemd. Geinspireerd door helden als Jerry Lee Lewis en Buddy Holly, stuurde Ely al op jonge leeftijd aan op een loopbaan als muzikant. Zijn jeugdig elan is hij nooit kwijt geraakt; wanneer hij in zijn lijflied Lord Of The Highway de woorden 'hitch hikers dive in the ditch' zingt, verschijnt er een guitige fonkeling in zijn ogen. Ely's loopbaan was er een van vallen en altijd weer opstaan. Als veelbelovend countryrocker uit Buddy Holly's geboorteplaats Lubbock, werd hij in de nadagen van de punk op sleeptouw genomen door zijn Engelse bewonderaars The Clash. Een gezamenlijke tournee resulteerde in een even chaotisch als opwindend live-album. Omdat Ely's muziek pas echt tot leven komt op zaterdagavond, in een afgeladen zaal vol glasgerinkel, werd ook voor zijn nieuwste plaat besloten tot een concertregistratie. Deze Live At Liberty Lunch stelt niet teleur, maar een minpunt is wel dat er geen nieuw materiaal op is te vinden. In de loop der jaren toonde Ely zich vooral een verdienstelijk vertolker van de melancholieke songs van Butch Hancock, met wie hij in een grijs verleden deel uitmaakte van de countryrockgroep The Flatlanders.

Het country en western-element is nu vrijwel geheel uit Ely's muziek verdwenen. Daar hoefde zelfs het met cowboyhoeden getooide deel van het publiek niet rouwig om te zijn, want de muzikanten kregen tijdens een energiek concert geen kans om achterover te leunen. Vooral stergitarist David Grissom kreeg alle gelegenheid zijn messcherpe solo's op te luisteren met verrassende geluiden als het geknetter van motoren en de gierende fluittonen van een goederentrein op doorreis. “Jullie land lijkt op West-Texas, “ verkondigde Ely bloedserieus, “met die windmolens en al dat vlakke land.” Nadat hij zijn verbazing had uitgesproken over het feit dat ook hier tortilla's worden gegeten - “Halen jullie ze uit Mexico of maak je ze zelf?” - hief hij zijn gitaar als een flamencospeler in de kitscherige ballade She Never Spoke Spanish To Me. Nog meer temperament was er in een ode aan de 'Killer' Jerry Lee Lewis, waarin Ely verkondigde dat hij zijn vingernagels laat groeien omdat ze dan zo fijn klikken op de pianotoetsen. Ook zonder toetseninstrumenten liet de Joe Ely Band onomstotelijk zien dat de essentie van rock en roll nog altijd schuilt in transpiratie, gevoel voor traditie en een heilig geloof in eigen kunnen.

    • Jan Vollaard