Storm

In een aantal Limburgse gemeenten is besloten dat men zich niet neerlegt bij het besluit van de overkoepelende carnavalsorganisaties om wegens de oorlog in de Golf de optochten niet te laten doorgaan. Venlo's vermaarde carnavalsvereniging Jocus speelt hierbij een baanbrekende rol, want die zegt dat “de lol in het leven het zout is in de pap”.

Economische overwegingen geven echter de doorslag. Regionale bierbrouwers hebben al becijferd dat het niet doorgaan van het feest hun ten minste 50 procent in hun omzet gaat schelen. Horecabedrijven zouden failliet gaan. Winkels in carnavalsattributen klagen nu al dat ze haast niks verkopen. Kennelijk hebben individuele vierders meer gevoel in hun lijf dan sommige carnavalsverenigingen.

Voorstanders van de viering beargumenteren dat men juist in tijden van ellende ontspanning nodig heeft. Een ander argument is dat de burgemeesters zich in het verleden (de oorlogen in Korea en Vietnam, de hongerdood van honderdduizenden) nooit iets gelegen lieten liggen aan nooddruft in de wereld en wel hun fiat gaven aan het laten doorgaan van het feest. Aldus wordt de zwarte piet doorgespeeld naar het burgerlijke gezag. Alsof men als vereniging niet zijn eigen verantwoordelijkheid heeft. Het mankeert er nog maar aan dat men de burgemeester van Tel Aviv aanhaalt, die na de eerste raketaanval op zijn stad zei: we blijven leven en we gaan door met te genieten van het leven.

Toch zijn er ook plaatsen, waar men wel blijk geeft van fijngevoeligheid. In Weert besloot de prins carnaval af te treden omdat hij vindt dat in de huidige situatie geen uitbundig feestvieren past.

Niets is gemakkelijker dan optochten af te gelasten, hetgeen vorig jaar werd bewezen tijdens de februaristorm. Een storm in het Midden-Oosten blijkt echter een andere gevoelswaarde te hebben. De Bonte Storm, zoals in Maastricht het carnaval wel wordt genoemd, zal in delen van het Zuiden gewoon doorrazen. Over de schade die hij zal aanrichten aan de beeldvorming maalt men kennelijk niet.