Eigen plan Frankrijk voor EMU

BRUSSEL, 29 JAN. Frankrijk en Spanje hebben gisteren eigen versies ingediend voor de verdragsteksten die moeten leiden tot de Economische en Monetaire Unie (EMU) van de Europese Gemeenschap.

De documenten dienen als discussiestof voor de Intergouvernementele conferentie over de EMU. Het Spaanse voorstel dient vooral als brug tussen het Britse plan voor een 'harde ECU' en het plan van Delors, waarin de ECU een nieuwe munt is zonder dat de andere munten voortbestaan.

De Spanjaarden willen dat de huidige ECU, waarvan de waarde wordt vastgesteld aan de hand van de waarde van de verschillende EG-valuta, versterkt wordt in die zin dat de munt nooit zwakker kan zijn dan de sterkste munt uit het 'mandje'. Het uiteindelijke doel in de derde fase van de EMU blijft echter een gemeenschappelijke munt. Dat in tegenstelling tot het Britse plan waarin de harde ECU als nieuwe munt naast de bestaande valuta zou worden gehandhaafd.

Frankrijk doet in zijn voorstel geen directe plannen voor de toekomstige ontwikkeling van de ECU. Die munt moet alleen, zo wordt in een begeleidende brief gezegd, zo snel mogelijk een “sterke en stabiele munteenheid” worden. Daarnaast stelt Frankrijk een aantal institutionele hervormingen voor die hoogstwaarschijnlijk op sterk verzet bij de andere lidstaten zullen stuiten. Zo wil het dat de raad van ministers van financien in de derde fase van de EMU een krachtige controle behoudt op het monetaire beleid. In de visie van het plan-Delors zou die controle dan al moeten berusten bij het systeem van Europese centrale banken.

Daarnaast stelt Frankrijk voor dat een 'congres', samengesteld uit nationale parlementsleden en Europarlementariers, tweemaal per jaar bijeenkomt om het economische en monetaire beleid van ministerraad en centrale bank te beoordelen.

De Franse minister van economische zaken en financien, Pierre Beregovoy, lichtte het plan gisteren toe met een verwijzing naar de uitspraak van president Mitterrand dat er “een economische regering” in de EMU moest zijn: de Europese Raad (van regeringsleiders) moest de “grote orientaties van de EMU” definieren en de plaats vormen van de “natuurlijke synthese tussen de democratische wil en de communautaire ambitie”. Aan de andere kant moest een “versterkte” raad van ministers van financien het centrum van de “economische regering” vormen. De Europese Commissie zou dan bij uitstek haar rol van stimulator moeten spelen.

Beregovoy meent dat de onafhankelijkheid van de centrale bank niet in gevaar zou worden gebracht door de tweejaarlijkse controle door het congres: “overal ter wereld staan centrale banken die belast zijn met monetair beleid in dialoog met de regeringen die belast zijn met de rest van de economische politiek. Het ontkennen van dat parallellisme tussen economisch en monetair beleid zou op een mislukking uitlopen”, aldus de Franse minister.

Het Britse plan voor een harde ECU verdient volgens Beregovoy een “aandachtig onderzoek” dat positief zal uitvallen naarmate die munt het proces dat naar een eenheidsmunt leidt, zal versnellen.

    • Frits Schaling