Kracht van Foltz ligt op de korte baan

Voorstelling: Duration, door Foltz en Company. Choreografie: Bob Foltz; muziek: Gorecki, The Staple Singers, Yellow Magic Orchestra e.a.; decor: Mette Bus. Gezien: 27-1 Bellevu, Amsterdam. Daar nog te zien: 28-1, eerstvolgende voorstellingen 12-2 Haarlem, 23-2 Zutphen, daarna tot eind april tournee.

Foltz en Company is een klein dansgezelschap dat ondanks grote financiele beperkingen al sinds 1983 jaarlijks een nieuwe produktie uitbrengt die de gang naar een theater waard is. Artistiek leider en choreograaf Bob Foltz gebruikt een aantrekkelijke, dynamische en inventieve bewegingstaal die eigenheid vertoont en technisch veel eis van de dansers.

Gewoonlijk bestaan de programma's uit meerdere onderdelen. De nieuwe produktie Duration is echter anders van opzet. Foltz streefde een langere spanningsboog na en schiep een choreografie die ruim zeventig minuten in beslag neemt. In de overigens lege toneelruimte staan drie lichttorens die tijdens de voorstelling verplaatst worden en als het ware een veilig honk bieden voor de drie uitvoerenden Annemiek Mellink, Saskia Matern en Desiree Schneider, die een voor een zichzelf in een kort solofragment in de stilte presenteren. Hoewel de drie daarna regelmatig gezamenlijk het toneel vullen blijven zij eenlingen.

Een enkele maal worden frases unisono uitgevoerd maar veelal voegt ieder eigen bewegingspatronen toe. Halverwege ontstaan er confrontaties die wisselend van karakter zijn en nergens tot een werkelijk samengaan leiden; de eigen persoonlijheid wordt toch verkozen boven het groepsgevoel.

De eerste drie kwartier van Duration boeien door de karakterschets, de afwisseling in sfeer en de onvoorspelbare bewegingen. Daarna wordt eigenlijk niets meer toegevoegd en zakt de spanning. De lichttorens verliezen nog meer van hun toch al niet erg overtuigende functie en helaas heeft Foltz zich laten verleiden tot het volgen van de hedendaagse trend hier en daar teksten te laten uitspreken.

De keuze van de verschillende muzikale composities is goed. De kostuums zijn sober - doffe tricots met anders getinte motieven en vlakken waarover in het eerste gedeelte doorzichtige zwarte broekjurkjes gedragen worden, gecompleteerd met zwarte zachtleren hoge reislaarsjes.

Schneider en Matern en in iets mindere mate Mellink zijn sterke persoonlijkheden met een expressieve exacte manier van bewegen. Opvallend in de choreografie zijn de veel lyrisch getinte fragmenten die aangeven dat Foltz meer in zijn mars heeft dan het maken van fel levendig en driftig ritmisch danswerk. Maar in composities van kortere duur komt zijn talent voorlopig toch beter tot zijn recht.