Kampioensdraver van obscure afkomst

PARIJS, 28 jan. - De Prix d'Amerique bewees gisteren weer eens, dat voor de Franse drafsport geheel eigen wetten gelden.

In de 67ste editie van het spektakelstuk was de oogst voor de buitenlandse equipe een vierde plaats van de Zweedse grootmeester Stig Johansson met Piper Cub en dat komt min of meer overeen met het vertrouwde van de Prix d'Amerique, die door de specifieke manier van starten en de eigenaardigheden van de baan van Vincennes voor de buitenlanders altijd een extra handicap betekent.

Deze editie werd echter vooral gekenmerkt door de overmacht van de winnaar, de zesjarige Tenor de Baune, die de wereldkampioen Reve d'Udon zo'n achttienhonderd meter lang onder druk zette om na de laatste bocht alleen verder te gaan. Tenor de Baune liep een kilometertijd van 1.15, 5 en met de ruim anderhalf miljoen francs van de Prix d'Amerique steeg zijn winstsom tot boven de acht miljoen francs.

De nieuwe kampioen heeft nog meer dan zijn voorganger Ourasi een obscure afstamming. Zijn vader biedt niets extra's, zijn moeder was tot voor kort de onaantrekkelijkste fokmerrie, die men zich kan voorstellen. Niet alleen kon zij zelf op de banen het ene been nauwelijks voor het andere krijgen, maar bovendien had zij jaren achter elkaar geen veulen meer gekregen tot zij Tenor de Baune op de wereld zette. In ieder ander land zou zij allang zijn afgedankt. Maar de bekende leus 'meng het beste met het beste en hoop er het beste van' wordt in Frankrijk slechts door weinigen in de praktijk gebracht.

De resultaten zijn er naar: een produktie van elfduizend veulens per jaar, waarvan er zo'n drieduizend ten minste een keer op de baan verschijnen en een paar honderd redelijk tot goed de kost verdienen. Een fokkerij die zich zo weinig gelegen laat liggen aan het keiharde selectiecriterium van prestaties op de baan moet terrein verliezen, menen alle experts. De praktijk is echter dat de Franse fokkerij naast heel veel nieten steeds weer grote vedetten oplevert. De buitenlanders mochten even opgelucht adem halen, toen vorig jaar Ourasi met een overwinning in de Prix d'Amerique afscheid nam na de Europese top vijf jaar lang geterroriseerd te hebben, nu duikt er een nieuwe kampioen op die nog medogenlozer regeert. Tenor de Baune heeft dertig keer gelopen en dertig keer gewonnen. Het eind van de unieke reeks lijkt nog niet in zicht. Tenor de Baune werd indertijd voor een appel en een ei gekocht door de gebroeders Bossuet, kleine jongens in de drafsport. Een van hen, Jean-Baptiste, belastte zich met de training en heeft ook altijd Tenor gereden.

Voor de Nederlandse kampioen Yellowa was een figurantenrol weggelegd. Hij verslikte zich in de startprocedure, raakte zo'n meter of veertig achterop en kon verder weinig anders dan achter het in hoog tempo voortijlende veld aandraven. Hij eindigde nog alleszins redelijk als twaalfde van de zeventien deelnemers. Dat met een terughoudende rijstijl van Ton Blok, die een merkwaardige achtergrond bleek te hebben. Yellowa's pikeur leefde in de veronderstelling dat hij aan de start was uitgeschakeld en wilde verder alleen maar kijken of Yellowa in dit gezelschap een beetje mee kon komen. “Het scheelt allicht een paar plaatsen en voor mijzelf was het leuker geweest als die ene keer dat ik in de Prix d'Amerique kon meerijden het niet voor spek en bonen geweest was”, zei de hevig teleurgestelde Puttenaar.

Zaterdag was er meer reden voor Nederlandse tevredenheid. Charisma Darby werd in de Prix du Luxembourg slechts met een neusje voor de tweede plaats geklopt. De merrie verdiende voor eigenaar Bob Krom zestigduizend francs.

    • John Brandsen