Aanblijven Bianchi is discutabel

Hockeybondscoach Rob Bianchi is de afgelopen vijf dagen niet te bereiken geweest. Op zijn school liet hij zeggen dat hij 's avonds thuis kon worden gebeld en thuis meldde of zijn zoon via het antwoordapparaat of zijn vrouw met een niet onaardig bedoelde, maar duidelijke mededeling dat hij niet aanspreekbaar was.

Het is niets voor de amicale Bianchi om zich zo te verschuilen. Dus moet de kritiek die een groep internationals over hem uitte wel erg rauw op zijn dak zijn gevallen. Hij had dat zeker niet verwacht, zeker niet kort na de tweede plaats bij het toernooi om de Champions Trophy. Rob Bianchi, twaalf jaar een degelijke verdediger in het profvoetbal, vluchtte ooit weg uit zijn favoriete sport. Hij had genoeg van de achterklap, list en bedrog in de voetballerij. Hij zakte tot zijn ontsteltenis en die van anderen voor zijn laatste trainersexamen in Zeist en bij Huizen werd hij misselijk van de invloed van zogenaamde vijfde colonne. Hij koos met behulp van echtgenote, ex-international Marjolein Gouka, voor een andere hobby, het 'rustige' hockey.

Na succesvolle periodes bij Hilversum en Kampong werd Bianchi ook tot zijn eigen verbazing bondscoach. Hij genoot van die aanstelling. Maakte onzichtbaar een lange neus naar de docenten van de voetbalbond. Bianchi had zeer reele hoop dat hij met Oranje succesvol kon zijn. Hij reageerde dan ook verontwaardigd als er vragen werden gesteld of hij niet vreesde de Thijs Libregts van het hockey te worden. Libregts volgde Rinus Michels na het gewonnen Europees kampioenschap op en Bianchi kwam na Hans Jorritsma die met het nationale team de wereldtitel had gewonnen. Van enig overeenkomst wilde Bianchi toen echter niets weten. “Hockey is veel socialer dan voetbal.”

Het is derhalve extra wrang dat er nu wel duidelijke overeenkomsten tussen Bianchi en Libregts te zien zijn. Beide coaches zijn beschadigd door de openlijke kritiek van spelers op hun manier van werken. Maar er is ook een verschil. De voetballers wilden absoluut niet met Libregts naar het WK, de minder radicale hockeyers wel met Bianchi naar het EK. Zoals het er nu naar uitziet stemt de coach daarmee in. Dat is vanuit zijn optiek te begrijpen. Succes, een Europese titel, zal zijn naam kunnen zuiveren. Aan de andere kant moet worden afgevraagd of de betrokkenen elkaar na deze kwestie nog wel recht in de ogen kunnen kijken. Daar zullen zowel de spelers als Bianchi zeker hun twijfels over hebben.