Geloofwaardige en spannende serie rond pulpblad

Niet voor publicatie, zondag, BRT1, 20.15 uur

Gedurende een paar tellen is het grijze haar op het achterhoofd van een man zichtbaar. Terwijl hij begint te praten, draait hij zich om. Hij kijkt streng en heeft het over traditie en geloofwaardigheid. Klassieke beelden van een drukkerij in volle actie: rollende banden met honderden kranten, sorteermachines, mannen die met vorkheftrucks stapels kranten naar buiten rijden... Dan is er een close up van journalist Verbruggen. Hij wordt smadelijk ontslagen wegens een zware deontologische fout.

Zo begint Het Model, het eerste luik van Niet voor publicatie, een driedelige tv-serie waarmee de BRT-televisie voortborduurt op zijn populaire drama-van-eigen-bodem reeks Made in Vlaanderen. Regisseur is Peter Simons, die eerder al tekende voor Langs de kade, een feuilleton waarin de criminaliteit in en om de Antwerpse haven stof voor drama leverde. Ook Het Model lijkt op een politie-thriller. Het verhaal over cocaine-snuivende fotomodellen, machtswellustige rechercheurs die er niet voor terugdeinzen om bedenkelijke deals te sluiten met journalisten en drugshandelaars, werd in elk geval door Simons in beeld gebracht met de nodige vaart en stijl.

Maar er is iets dat dit eerste deel van Niet voor publicatie net iets boeiender maakt dan de betere Tatort-aflevering. Op de eerste plaats is er het milieu waarin het verhaal zich afspeelt. Scenarist Ward Hulselmans, in het gewone leven redacteur misdaad bij de oer-conservatieve Gazet van Antwerpen, is er behoorlijk in geslaagd om het reilen en zeilen op de redactie van een sensatiekraint te schetsen. Na zijn ontslag bij een kwaliteitskrant komt Verbruggen immers terecht bij 'Express', een pulpblad dat enkel smeuiige verhalen brengt over van huis weggelopen of verkrachte meisjes, amoureuze perikelen van charme-zangeressen, spectaculaire branden en dergelijke. “Geen artikelen over Greenpeace of politiek, wel over en voor de man in de straat”, orakelt de hoofdredactrice van Express, een hardvochtige knar die schitterend wordt vertolkt door Maatschappij Discordia-actrice Viviane de Muynck. Ook het zwierig en tegelijk ziekelijk cynisme waarmee Hubert Damen een horoscoop- en roddelredacteur speelt, geeft een uiterst ontnuchterende kijk op bepaalde houders van een perskaart.

En daarmee is meteen het tweede aspect genoemd wat Het Model tot een aardig tv-filmpje maakt: het sterke en homogene acteerwerk. Vic de Wachter, Jakob Beks (twee heren die veel spelen bij De Blauwe Maandag Compagnie), Francoisois Beukelaers, Mieke de Groote... stuk voor stzijn zij erg geloofwaardig in hun personage van vernederd en verbitterd journalist, corrupte rechercheur, mysterieuze dealer en domme sensatiefotografe.

Het Model is bij momenten een spannend verhaal. Dan heeft de film de jachtigheid van de jazz-muziek die Jack van Poll componeerde. Maar de mooiste ogenblikken zijn die waarin Vic de Wachter beseft dat hij als journalist aan lager wal is geraakt en zich probeert te bezuipen in een blues-kroeg. Alles eindigt terecht met een holle lach.

    • Edward van Heer