Galerie Antwerpen

Caeckenbergh Zeno X Gallery, Leopold de Waelplaats 16, Antwerpen. T-m 23 febr. Wo. t-m za. 14-18u. Prijzen collages tussen 4500 en 10.000 gulden, beelden tot 30.000 gulden.

Het Circuit V Ruimte Morguen, Waalse Kaai 21-22. T-m 2 febr. Wo. t-m za. 14-18u. Circuit VI is t-m 17 febr. te zien in het Apollohuis in Eindhoven.

Montevideo Montevideo, Peter Benoitstraat 40. T-m 22 febr. Di. t-m za. 11-18u. Er is op de accrochage ook werk te zien van o.a. Jacques Vieille, Nic Bezemer, Stephen Willats en Philip Huyghe.

Caeckenbergh

Door de Golfcrisis bestaat er al enige maanden duidelijk minder belangstelling voor de duurdere hedendaagse kunst. Micheline Szwajcer, houdster van de gerenommeerde galerie van dezelfde naam aan de Antwerpse Gentplaats, heeft van haar laatste tentoonstelling - sculpturen van Bernd Lohaus - niets verkocht, iets wat haar, naar zij zegt, nog nooit is overkomen.

Galeriehouders die werk brengen van jonge, onbekendere kunstenaars, zoals Frank Demaegd van de Zeno X Gallery, bespeuren nog weinig van een verminderde interesse. Bij Demaegd is deze maand de boeiendste tentoonstelling in Antwerpen te zien. Hij toont recent werk van de dertigjarige Gentenaar Patrick van Caeckenbergh. Van Caeckenbergh vervaardigde carnavaleske objecten waarin hij de rol van de moderne kunstenaar becommentarieert en ironiseert.

“Wees voorzichtig, mijne jongen!”, schreef hij op de uitnodigingskaart voor zijn expositie. De afbeelding toont een vervaarlijke tijgerkop in wiens opengesperde muil een kleine, luitspelende nar staat, een zelfportret van Van Caeckenbergh. Als een Don Quichot trotseert hij denkbeeldige gevaren. De manende woorden zouden echter ook gericht kunnen zijn tot de grommende tijger: op zijn neus is een klein kruisje zichtbaar, een kruisje zoals in de zoeker van een geweer. Op een ander zelfportret is Van Caeckenbergh een kabouter die, omringd door paddestoelen, in een geheimzinnig brouwsel staat te roeren. De kunstenaar als alchemist? In een vroeger werk, dat niet op deze expositie te zien is, stelde hij Magritte, Duchamp, Brancusi, Warhol, Beuys en Broodthaers ook al eens voor als boskabouters met rode puntmutsen. Ze verslepen een grote doos met Caran d'Ache kleurpotloden. De zes kunstenaars, zo laat hij zien, namen stelling tegen de traditie maar het is toch hun taak geworden om het gewicht van de traditie - de baar van Sneeuwwitje - te torsen.

Van Caeckenbergh is met zijn humoristische, sprookjesachtige objecten een jonge exponent van de Belgische traditie van het dadaistisch getinte surrealisme. Het vergaren van kennis en het opslaan van informatie is - in het voetspoor van Broodthaers - een steeds terugkerend thema. Zo vervaardigde hij een grote hoed waarin kennis van de natuur en van de planeten op systematische wijze is geordend.

Wetenschappelijke kennis gaat voor Van Caeckenbergh boven geloof, zoals blijkt uit een beeld van een waterval waarop ontelbare rode mondjes zijn geplakt. Het zijn de monden van honderden goden, alfabetisch opgesomd in een 'Table des Matieres: Les Dieux', die ieder hun eigen evangelie verkondigen. Kleurige papegaaien verbeelden religieuze hoogwaardigheidsbekleders die de boodschap verder brengen.

Zeno X Gallery, Leopold de Waelplaats 16, Antwerpen. T-m 23 febr. Wo. t-m za. 14-18u. Prijzen collages tussen 4500 en 10.000 gulden, beelden tot 30.000 gulden.

Het Circuit V

Er is al enige maanden een ingewikkeld project gaande, getiteld 'Het Circuit'. Het is een 'internationaal netwerk-project', waaraan kunstenaars uit Nederland, Belgie en Duitsland deelnemen en dat gesubsidieerd wordt door WVC. Steeds voeren zeven kunstenaars in verschillende ruimten 'projecten' uit. Het gaat bij iedere presentatie om 'de gezamenlijke poging vormen van samenwerking te ontwikkelen vanuit (soms extreem) verschillende gerichtheid'. Er wordt 'een eenheid met behoud van individualiteit nagestreefd'. De vijfde aflevering van dit oubollige, jaren zestig-achtige experiment heeft plaats in 'Ruimte Morguen'. Harrie de Kroon, Terry Fox, Joseph Semah en Boris Nieslony hebben hier met vereende krachten een aantal objecten gecreeerd.

Een omgekeerde plastic emmer hangt boven een rood boeddhabeeldje waaromheen een paar klosjes touw zijn gerangschikt. In een lichtblauw babybadje op een ijzeren frame ligt, in een mislukte poging tot dramatiek, een roodgeverfde tak. De oplettende kijker ontdekt in de doorgang tussen de twee ruimten van Morguen nog een klein hekje.

Het object dat voor het raam staat is exemplarisch voor deze expositie. Uit een emmer hangt een witte lap waar een tekst op heeft gestaan die door water uit de emmer is uitgewist: deze kunstenaars hebben niets te vertellen.

Ruimte Morguen, Waalse Kaai 21-22. T-m 2 febr. Wo. t-m za. 14-18u. Circuit VI is t-m 17 febr. te zien in het Apollohuis in Eindhoven.

Montevideo

Galerie Montevideo toont werk van twaalf kunstenaars die dit jaar in de galerie zullen exposeren. Te zien is onder meer de zoveelste afwijzing van een bouwaanvraag van beeldend kunstenaar-architect Luc Deleu. Ditmaal betreft het een verbouwing aan zijn eigen woning. Ondanks het feit dat het ontwerpbureau van Deleu de laatste jaren grote bekendheid geniet bestaan zijn gebouwen nog vrijwel uitsluitend op papier. In de komende maanden waagt hij een nieuwe poging: op de bovenste verdieping van galerie Montevideo wil hij een appartement bouwen voor galeriste Annie Gentils.

Aandoenlijk in hun nietszeggende alledaagsheid zijn de attributen van het 'madammeke' van Ria Pacquee: een bruinige winterjas met sjaal en handtas, een paar namaakleren laarsjes, een geruit boodschappenkarretje met een bos forsythia. Pacquee onderneemt als een onopvallend dametje in mantelpak tochtjes naar de paardenrennen, naar Lourdes, naar het carnaval. De foto's tonen haar tussen de mensenmassa's en toch in een volkomen isolement, als eenzame toeschouwster.

Dominique Stroobant toont een grote zwart-wit foto van een nachtelijke haven. De foto heeft iets onwerkelijks zonder dat direct te zeggen is waardoor dit komt. Het blijkt dat de foto genomen is met een extreem lange opnametijd, van vier uur. Stroobant heeft hiertoe een caravan omgebouwd tot camera. De foto is zodoende geen momentopname, maar de weergave van een tijdsduur van vier uur. Alles was stil in die nachtelijke uren, alleen het licht is iets verschoven.

Montevideo, Peter Benoitstraat 40. T-m 22 febr. Di. t-m za. 11-18u. Er is op de accrochage ook werk te zien van o.a. Jacques Vieille, Nic Bezemer, Stephen Willats en Philip Huyghe.