Wiskundige patronen in planten verklaard

ROTTERDAM, 24 jan. - Een Nederlandse bouwkundige is er in geslaagd om een verklaring te vinden voor het ontstaan van een aantal tot nu toe onbegrepen wiskundige patronen van planten.

Hiermee is voor het eerst een aannemelijk model gegeven voor de wijze waarop de geometrie van cellen of celgroepen in een groeikern aanleiding geeft tot wiskundige regelmatigheden als de Fibonacci-reeks (1, 2, 3, 5, 8, 13, ... ) en de gulden snede in volwassen planten.

Over de geometrie van planten is deze eeuw al door vele wiskundigen gespeculeerd. Een bevredigende verklaring heeft dat echter nooit opgeleverd. Het nieuwe model, opgesteld door ir. Frank M. J. van der Linden uit Nuenen, verklaart uit een simpel verdringingsmechanisme hoe de ruimtelijke verdeling van bijvoorbeeld de pitten van zonnebloemhoofden, de schubben van denneappels, de bladeren in slakroppen, de stronkjes van bloemkolen en de stekels van cactussen is ontstaan.

Van der Linden, een wiskundige leek, publiceerde zijn model in een lijvig artikel in het wetenschappelijke tijdschrift Mathematical Biosciences. Hij zegt voldoende te hebben gehad aan “goed kijken en interpreteren” en weinig aan de bestaande wiskundige literatuur op dit gebied.

Wetenschap en Onderwijs