'Instant-theater' met een geur van verderf

Voorstelling: One Pair-Split. Regie: Mette Bouhuijs; spel: Liz Snoyink en Luc Boyer. Gezien: 21-1 Theater Frascati, Amsterdam.

De mimespeler Luc Boyer lijkt verslaafd te zijn aan de 'instant-performance'. Voor het vierde seizoen alweer geeft hij toe aan de prikkel van een korte voorbereidingstijd gevolgd door een eenmalig optreden. In zijn nieuwe serie gaat hij maandelijks, afwisselend bijgestaan door de actrices Liz Snoyink en Simone van Ettekoven, de confrontatie aan met een toneelregisseur. Mette Bouhuijs lanceerde de eerste voorstelling in de reeks.

In One Pair-Split wordt niet de zoete oorlog van de liefde uitgevochten, maar gaat het om een scheiding gedrenkt in, zoals het wordt genoemd, 'kapitalistisch realisme'. Het is even reeel als de beelden op de monitor, waar CNN tijdens de voorstelling verslag doet van de gebeurtenissen in de Golfstaten. En het is net zo direct als Hugo Claus' poezie in Dag, Jij, tweeenzestig Mad Dog Stanza's, waaruit de spelers citeren. De 'stof van de rozeblaadjes' blijkt niet in staat de geur van verderf te verdrijven.

“Het lijkt wel of ze in rook is opgegaan”, zijn de eerste woorden van de man, doelend op zijn partner. Terugblikkend beleven de twee opnieuw episodes uit hun verhouding in een poging de stukken van de legpuzzel samen te voegen. “Wij komen langzaam vooruit”, constateert de vrouw. Het ideaalbeeld spat echter uiteen als een glas dat tegen de muur wordt kapot gesmeten. Twee wezens even verschillend als een vogel en vis zullen elkaar nooit vinden.

Mette Bouhuijs heeft gestreefd naar een wisselende cadans in de voorstelling. Op snelle scenes volgen momenten van rust. Bijna filmisch neemt hierbij de handeling soms de taak van de tekst over. Dankbaar maakt de regisseuse gebruik van de mogelijkheden van het theater door de gang en de straat bij het speelvlak in te lijven.

Bij zo'n instant-voorstelling worden de spelers met een klap voor het blok gezet. Zowel Luc Boyer als Liz Snoyink handhaven met gemak de licht ironische toets. Soms gaat dat ten koste van de inleving. Maar er wordt zoveel vakmanschap en aantrekkelijk spel getoond dat men met de geluidsband zou willen meezingen: “Who will ask for anything more”.

    • Caroline Willems