Bloemlezing uit ouder repertoire op concert in Ahoy'; Verbluffend energieke Pop

Concert: Iggy Pop. Gehoord: 21-1, Ahoy' Rotterdam.

Bij het tweede nummer liet hij zijn broek zakken en tijdens het vijfde ging ook zijn onderbroek even naar beneden; de 43-jarige Iggy Pop heeft nog altijd veel bravoure. Als een torero die wordt nagezeten door een driftige stier beweegt hij zich over het podium, daarbij slechts gehinderd door de afgestroopte pijpen om zijn enkels.

Het publiek dat Pops concerten bezoekt lijkt niet gedreven te worden door nostalgie, maar door nieuwsgierigheid. Sinds zijn entree in 1969, met de simpele harde gitaren van de Stooges, en ook in zijn latere solo-carriere, heeft Iggy Pop namelijk steeds aansluiting gevonden bij actuele ontwikkelingen in de muziek. De agressie van het nummer Lust for Life (1977) en zijn vernielzuchtige optreden in de Toppop-studio gaven hem een punk-image. Begin jaren tachtig werd hij 'ontdekt' door de gitaarhelden van Sonic Youth die het ruwe geluid van de Stooges overnamen en hun nummer I wanna be your dog 'coverden'. De melodieuze rock van Iggy's laatste lp Brick by brick tenslotte past goed in de stijl die nu door groepen als Guns 'n Roses populair geworden is.

Dankzij het grote repertoire dat Iggy in de loop van twintig jaar heeft opgebouwd, kan hij bij optredens de krenten uit de pap kiezen. Opvallend was dat hij nu blijkbaar de nummers uit zijn begintijd met de Stooges het geschiktst vind; zeker de helft was uit die periode afkomstig. Begeleid door alleen een gitaar en bas klonken de nummers ook alsof het 1969 was. De gitarist, die zelfs uiterlijk leek op Stooges-gitarist Ron Asheton, overheerste de drums en bas met rauwe, repeterende klanken. Soms soleerde hij een beetje te lang, maar hij kon ook mooi psychedelische zweeftonen voortbrengen.

Iggy's verbluffende energie die hem steeds over zijn eigen benen en broekspijpen deed struikelen, hield hem gelukkig niet af van geconcentreerde zangpartijen en behalve de woede die met veel geschreeuw en gevloek werd beleden, kon hij in een nummer als China girl zelfs een geweide sfeer oproepen. Ook de nummers van Brick by brick, waarin Iggy de geneugten van het huiselijke leven afzet tegen de verlokkingen van het rock 'n roll-bestaan maar die op de lp soms te glad klonken, waren live gedreven en overtuigend.

Vreemd genoeg kreeg zijn inzet niet veel bijval van de uitverkochte Ahoy'. Niet eerder dan bij de toegiften kwam het publiek tot leven en pas bij het nummer The passenger, het een na laatste, bereikte de stemming een hoogtepunt.

    • Hester Carvalho