Waar zouden we zijn zonder nieuwsstroom CNN?

De discussie over de oorlog is zo langzamerhand overgegaan in de discussie over de oorlogsverslaggeving. Althans, in Nederland, waar we in die dingen altijd een graadje ethischer zijn dan in het buitenland. Vooral het Amerikaanse tv-station CNN krijgt er stevig van langs. Hypocrisie, sensatiezucht, oppervlakkigheid, steriliteit - er deugt opeens niets meer van CNN.

“CNN geeft gezeefde informatie”, zei Hans van Mierlo gisteren in Het Capitool. “CNN wijkt voor censuur”, hield Ischa Meijer de gasten in zijn talkshow voor. En: “De verslaggeving door de media is bijna grotesk te noemen, zij dekt de werkelijkheid toe.” Zijn gasten vielen hem daarin min of meer bij, met uitzondering van Amerika-deskundige Maarten van Rossem die terecht opmerkte: “Als de media in staat worden gesteld om de bittere realiteit te laten zien, dan doen ze dat.”

Daar gaat het om. Die media zijn nog niet zo beroerd, ze moeten alleen onder uiterst beroerde omstandigheden werken. Peter Arnett, de CNN-verslaggever die als enige journalist in Bagdad mocht achterblijven, verwoordde het treffend vanuit zijn eeuwige hotelkamer: “Ik denk dat we wel mogen rapporteren wat we zien, maar het probleem is dat we niets zien.”

Tegen CNN zijn genoeg bezwaren aan te voeren: een hang naar show, te veel directe verslaggeving zonder daaropvolgende reflectie - maar wie is er perfect? Er zijn toch ook nog andere tv-stations? En er schijnen zelfs nog steeds kranten te bestaan, die misschien - als die meneer van de vakbond nog eens over zijn hart strijkt - zondag weer mogen verschijnen.

Waar zouden we de afgelopen dagen geweest zijn zonder de continue nieuwsstroom van CNN? Op de deskundige gasten van de Nederlandse tv raak je uitgekeken, al verdient vooral generaal Huyser lof voor zijn heldere toelichtingen. De VPRO blijft moeite houden met het coveren van de actualiteit: Belevenissen van Peter van Ingen is niet de ideale formule als er brandende kwesties gaande zijn.

De BBC blijkt in zo'n weekend te veel gesteld op haar zondagsrust, afgezien van een voortreffelijk interview met minister Douglas Hurd. Hurd sloot niet uit dat na de oorlog onderhandeld zal worden met Saddam Hussein. “Met een oorlogsmisdadiger?” vroeg de journalist. Hurd: “Het gaat ons niet aan wie Irak regeert. Als we ons daarmee gaan bemoeien, splijten we de coalitie. We moeten dit conflict niet personaliseren. Natuurlijk is het beter als Saddam Hussein zijn nederlaag niet overleeft, maar de essentie is: zijn nederlaag.”

Het Capitool bracht een aardige, maar te korte samenspraak tussen de oud-ministers van defensie Van Mierlo, Van Eekelen en Stemerdink. “In werkelijkheid weten we niets”, zei Van Mierlo over de Golfoorlog. Hij vond het een voorbarige conclusie van Van Eekelen dat de verliezen bij beide partijen beperkt zouden zijn. Van Mierlo: “We weten niet hoeveel slachtoffers er zijn. Men zwijgt daarover De uitslag van deze oorlog staat vast, de prijs niet.”

Van Mierlo en Stemerdink toonden zich zeer verbaasd over de lakse luchtverdediging door Israel. Vanwaar die onervarenheid met het nieuwe type Patriot, terwijl men de oorlog al maanden kon zien aankomen? Een onderwerp dat in elk programma terugkwam, maar waarvoor niet een Israelische autoriteit een bevredigende verklaring kon geven.

CNN - wie anders - kwam 's avonds met de primeur van de Scud-aanvallen op Saoedi-Arabie. Dat blijven angstaanjagende momenten in deze live-reportages. “Charles Jaco - cool as always”, zei de presentatrice. Ondertussen stond Jaco, zonder gasmasker, met trillende handen op zijn platform in Dahran, terwijl achter hem de hemel brandde. Waarom nemen die lui zoveel risico's? Omdat ze niet willen onderdoen voor de collega's van de andere networks?

Enkele uren later bevond collega Chris Turner zich in een soortgelijke situatie. “Chris, doe je gasmasker op, dan voelen wij ons beter”, zei de presentatrice nu. Ik vermoed dat de kijkers bezwaren beginnen te maken. Een dooie journalist, daar moet je toch niet aan denken - een levende is al erg genoeg.