Klassieke talen

2 Professor Sicking wees op het belang van de aanraking met de klassieke cultuur voor het ontwikkelen van een genuanceerde kijk op onze Europese beschaving.

Niet zonder enige trots wijst de voorzitter van de begeleidingscommissie voor het vernieuwde examen oude talen op de belangrijke bijdrage die dit examen hierbij leveren kan. Als praktizerend docent klassieke talen moet ik echter constateren dat de 'nieuwigheden' van het nieuwe examen al jaren in het schoolonderzoek mogelijk zijn; hiervoor was geen nieuw examen nodig. De vernieuwing zorgde daarentegen wel voor een forse reductie van het liguistische element van het vak. Deze reductie heeft een grote waardevermindering tot gevolg. We zijn ons toch ervan bewust hoezeer de taal waarin men zich uitdrukt de inhoud van de boodschap bepaalt! Meer dan met de literatuur, kunst, wetenschap en wijsbegeerte hebben Grieken en Romeinen met hun talen de Europese beschaving geimpregneerd. De confrontatie met deze talen (om verschillen en overeenkomsten te ontdekken) geschiedt het doeltreffendst door het vertalen, en juist het vertaalonderdeel van het examen is door Sicking en de zijnen aanzienlijk beperkt. Als deze door classici zelf geentameerde metamorfose van de vakken Grieks en Latijn in een haast non-linguistisch klassieke-cultuuronderwijs verder doorgedrukt wordt, vormt dit een veel grotere bedreiging voor de klassieken dan welke basisvorming dan ook!