Weberns Funf Satze door versterking een ander stuk

Meer dan andere kunst is balletmuziek in de praktijk meestal de kunst van het compromis.

In het nieuwe programma van het Nederlands Dans Theater wordt de muziek van No more play (Weberns uiterst geconcentreerde Funf Satze fur Streichquartet op. 5) ten gehore gebracht vanaf de geluidsband in de uitvoering door het helaas niet meer bestaande Quartetto Italiano. De forse versterking maakt er een bijna geheel ander stuk van, theatraal effectief maar in feite een opgeblazen karikatuur van Weberns kanttekeningen bij de stilte.

Het in omvang eigenlijk te kleine Nederlands Balletorkest speelt onder leiding van Christoph Escher de muziek bij de drie andere stukken. Mozarts Deutsche Tanze hoeven niet veel meer te zijn dan een stijlaanduiding bij het komische ballet Sechs Tanze en Ravels muziek bij Un Ballo klinkt meestal fraai, maar soms te dun. Bij Strawinsky's Psalmensymfonie zingt ook nog het eigen koor van het NDT. De uitvoering is te weinig strak en indringend vanwege de te magere en te gevarieerde klank: in de perfecte Haagse akoestiek hoort men bij deze kleine bezetting helaas ieder instrument en elke stem afzonderlijk.