Politieke blunder

De PvdA heeft een morele en politieke blunder begaan door haar besluit, onder Amerikaans bevel mee te doen aan de oorlog tegen Irak.

Die oorlog heeft ten doel de familie Saoed in Saoedi-Arabie te steunen in haar strijd tegen de Takriti-clan in Irak om de familie Sabah in Koeweit weer in het zadel te helpen.

Aldus worden de behoeders van de Westerse oliebelangen beschermd en de rol van de Verenigde Staten als opvolger van de oude koloniale machten Groot-Brittannie en Frankrijk herbevestigd. Die landen trokken in 1918 (zonder de Arabieren te raadplegen) de 'strepen in het zand' die in het Midden-Oosten nog steeds de schatrijke enkelingen scheiden van de verpauperde massa's.

De PvdA herhaalt met haar besluit, de Nederlandse deelneming aan deze neo-koloniale heroveringsoorlog te steunen, haar historische vergissing van 1947, toenzij meewerkte aan de eerste 'politionele actie' tegen de Republiek Indonesia. Dat is haar toen zuur opgebroken, en het zal haar opnieuw zuur opbreken.

In 1947 was de rechtvaardiging voor de deelneming aan de oorlog net als nu van binnenlands-politieke aard: de overwegingen namelijk dat de PvdA lid van het kabinet moest blijven om een aantal mooie dingen voor de mensen van het land te doen. Toen waren dat de AOW en het stelsel van sociale verzekeringen. Nu is het de handhaving - voor zover mogelijk - van dat stelsel en van de koppeling tussen lonen en uitkeringen, waarvan overigens nog moet worden afgewacht of er iets van terechtkomt.

Over een poosje immers heeft het CDA de PvdA niet meer nodig en die komt dan weer in de oppositiebanken terecht, tien tot twintig zetels armer en de handen bevlekt met bloed en olie. Leren de sociaal-democraten dan nooit iets van de geschiedenis?

    • Wiecher Hulst