Au pair bestaan niet iets om licht over te denken

YOY, afl.4: 'Au pair', Ned.3, 20.50-21.23u.

Maarten is 18 en hij werkt als au pair in Londen. “Dat lijkt raar voor een jongen”, zegt hij, “maar ik vind gewoon dat dat moet kunnen.” In een buitenwijk van de Britse hoofdstad verzorgt hij nu de huishouding en de twee kinderen van een psychologen-echtpaar. Niet iets om te licht over te denken, zoals blijkt uit de vanavond uit te zenden aflevering van het jongerenprogramma YOY van het Humanistisch Verbond.

Om zeven uur 's ochtends moet Maarten in de keuken zijn om het ontbijt klaar te zetten, daarna gaat hij de hond uitlaten, afruimen, de bedden opmaken, en dan van tien tot twaalf naar school. Tot drie uur heeft hij daarna rust, maar dan moet hij weer de kinderen van school halen, de was doen, strijken en vaak ook nog wat koken. Zo'n drie keer per week moet hij 's avonds bovendien op de kinderen passen.

Vergeleken daarmee heeft Noelle (18) het in Parijs beter getroffen. Zij kwam in een gezin terecht waar al een huishoudster was, dus ze hoeft zich alleen maar met de twee kinderen bezig te houden. Daar heeft ze niettemin ook nog een aardige dagtaak aan.

Programmamaaksters Eveline van Dijck en Nelleke van der Drift volgden Maarten en Noelle korte tijd in hun au pair bestaan. Het resultaat is een half uur zeer bezienswaardige en informatieve televisie. Terwijl we beide au pairs bezig zien aan hun dagelijkse routine, vertellen ze over hun nieuwe leven, hun twijfels, hun ergernissen, de eenzaamheid en de heimwee. Er is moed voor nodig om zo ver van huis de was van een vreemd gezin te gaan doen of de kinderen van een ander in bed te gaan leggen. Maar je went er aan, dat horen we in ieder geval steeds.

Of het ook echt leuk is, blijkt waarschijnlijk pas achteraf, als er vanuit de vertrouwde omgeving kan worden teruggekeken op het avontuur. Er wordt wel gelachen, bijvoorbeeld op de wekelijkse bijeenkomst van au pairs in Parijs waar onder gierend gelach wordt verzekerd dat de 'Franse slag' in het Parijse huishouden echt bestaat. Ook Maarten krijgt de tijd en de ruimte voor plezier met vrienden van de cursus, maar het blijft allemaal toch wat vrijblijvend. Maarten voelt wel iets voor de Spaanse Rosa, maar hij vindt het 'onrealistisch' iets met haar te beginnen. Straks gaat zij weer naar Spanje en dat is toch te ver. “Het doet wel pijn, maar er is wel meer dat pijn doet”, zegt hij.

    • Bas van Lier