Van Beers

In het Zaterdags Bijvoegsel van 8 december las ik een interview met de voormalige correspondent van de Telegraaf, Lambert van Beers. Eveneens 'old timer' uit Japan zijnde, heb ik daar te lande ambtshalve enige malen contact gehad met deze Nederlandse journalist, terwijl ook al hiervoor zijn met vlotte pen geschreven artikelen met belangstelling werden gelezen.

Het verrast mij dat de heer Van Beers het nog steeds niet kan laten in het wilde weg kritiek te spuien op van alles en nog wat (EG-vertegenwoordiger Van Agt, de Japanse samenleving, automobielleveranciers, Philips aandeelhouders, Japanologen - noem maar op!).

Wat ook verbazing wekt zijn de weinig collegiale opmerkingen aan het adres van de, helaas eveneens voormalige correspondent in Tokio, Karel van Wolferen. Ik meende namelijk dat indertijd het onderling verkeer tussen beide heren, dit vooral in de onvolprezen Foreign Correspondents Club, plezierig was en in ieder geval op wederzijds professioneel respect stoelde. Zou hier dan toch nog, achteraf, een zekere 'jalousie de metier' bij Van Beers om de hoek komen kijken? Het staat immers buiten kijf dat het Karel van Wolferen was die met zijn in verscheidene vertalingen (onlangs ook met wat moeite en pijn, doch met opmerkelijk succes in het Japans) verschenen boekwerk 'The enigma of Japanese power' internationaal grote faam kreeg; terwijl Van Beers, zoals de meesten onzer, zich uitsluitend op de vaderlandse lezer moest richten.

Het zou inderdaad bevreemding kunnen wekken als een Japankenner gelijk Van Wolferen zich niet van de Japanse taal zou kunnen bedienen. Ook dit verwijt van Van Beers is echter - zo weet ik uit persoonlijke ervaring - onjuist.

    • F. Kragt