Schalkhaarders

Met belangstelling las ik Eric Slots kritische bespreking van mijn boek 'De Schalkhaarders' (Zaterdags Boekenbijvoegsel van 22 december 1990).

Het is echter jammer dat Slot geregeld dingen leest die er niet staan. Zo vermeldt hij dat ik er in mijn boek vanuit ga “ dat een verklaring van een Schalkhaarder gedaan tijdens de zuivering vlak na de oorlog en vastgelegd in documenten, niet onjuist is zolang er niet een ander document is waarin het tegendeel wordt beweerd”. Hij voegt er nog aan toe: “ Op zich een juist uitgangspunt”. Nu, ik vind dat helemaal geen juist uitgangspunt en zou het achteraf hartgrondig met mijzelf oneens zijn geweest als ik dat zo naief had opgescheven. Ik zeg het dan ook nergens. Weliswaar citeer ik in mijn boek heel wat verklaringen van Schalkhaarders, maar iets citeren is niet hetzelfde als het dan ook maar meteen voor zoete koek aannemen. Bovendien zet ik herhaaldelijk vraagtekens bij door Schalkhaarders tijdens de zuivering gedane uitspraken. Wat mij echter vooral heeft verbaasd, is dat Slot in zijn bespreking tot tweemaal toe de indruk wekt dat ik het in mijn tekst heb over 'coleur locale', in plaats van 'couleur locale'. Hij accentueert mijn 'fout' nog met een tussen haakjes geplaatst 'sic'. Wat een pijnlijke vergissing! Even vreesde ik een oneervolle vermelding in Heldrings rubriek. Maar nee, in mijn boek stond het gelukkig goed. Wat heeft Slot er toe gebracht dit te vermelden? Is het misschien zo, dat hij zich geergerd heeft aan het feit dat ik zelf af en toe in mijn tekst een wellicht als schoolmeesterachtig ervaren 'sic' uitdeel? In dat geval heeft het geheel iets weg van een 'sic-joke' (sic), waarbij de lezer van Slots recensie ten onrechte het idee krijgt dat het manuscript door de zo zorgvuldig werkende redacteuren van uitgeverij Veen nonchalant is gecorrigeerd. Niets is minder waar.

Naschrift Eric Slot:

De opmerking ('dat een verklaring... ') is dan ook geen citaat, maar een constatering. Waarom ik deze mening ben toegedaan, kunt u uit de recensie vernemen. 'coleur locale' is een vergissing mijnerzijds, gevolgd door een misverstand. Oorspronkelijk stond op de plaats van 'sic' een uitroepteken omdat het gebruik van de term 'couleur locale' in dit verband mijns inziens nogal merkwaardig is, gezien het feit dat het hier om juridische stukken gaat. Als gevolg van de schrijffout is ter redactie het uitroepteken door 'sic' vervangen.

    • J. J. Kelder