Live-versie spitting image op londens toneel; Satire op afstandsbediening

Spitting Image Rubberworks, Cubitt's Yard, James Street, London WC2. Inl 09-4471 247 5616.

De vertrouwenwekkende stem van Ronald Reagan, met die onmiskenbare warme intonatie, hield ons staande. Hij bleek als een ietwat verkreukelde oude zot in een rolstoel te zitten en zei: “Remember me? I played the president for eight years.” Naast hem stond een jongeman in een onbestemd uniform, die ons door het poortje wilde lokken. Hier was naar zijn zeggen de Spitting Image Rubberworks gevestigd - als we er de somma van twee pond negentig voor over hadden, konden we de nieuwe show bekijken. Sinds enkele weken heeft de firma Spitting Image, producent van opmerkelijke tv-satire, middenin de levendige Londense uitgaansbuurt Covent Garden een publieksattractie gevestigd. In een nog nauwelijks omgebouwde garage is een televisiedecor opgetrokken, waarin vijf poppen een computergestuurde voorstelling van een minuut of twintig opvoeren.

Een parodie op een tv-panel, gepresenteerd door de uiterst koningsgezinde sir Alistair Burnett, die hier wordt vergezeld door koningin Elizabeth, prins Philip, oppositieleider Neil Kinnock en uiteraard Margaret Thatcher. De ex-premier wordt opgevoerd als een gepensioneerde huisvrouw uit zuid-Londen, die aan het waanidee lijdt dat ze ooit aan het hoofd stond van het land. Niemand neemt haar claim echter serieus. De presentator is veel meer geinteresseerd in de koningin, die voortdurend de meeste punten krijgt - ook als ze nog geen woord heeft gezegd. Zo begeesterd is deze Burnett door haar koninklijke aanwezigheid, dat hij regelmatig cryptische opmerkingen maakt over de gespannen toestand in zijn pantalon. De poppen bewegen uiterst natuurgetrouw en de stemmen hebben de uit de serie bekende imitatiekwaliteit. In de dialogen is heel wat venijn verwerkt; de makers hebben zich door de commerciele opzet niet laten verleiden tot ongevaarlijke grappenmakerij. Als de lichten doven, wordt het publiek naar de werkplaats geleid. Employes van het succesvolle produktiebedrijf demonstreren hoe de poppen worden gemaakt en tot leven gewekt. Een pop kost gemiddeld 3000 pond, vertelt een van hen.

Er zijn nu zo'n duizend poppen in voorraad, waarvan het grootste deel nauwelijks meer wordt gebruikt. Brezjnev heeft later nog wel eens dienst gedaan als anonieme Rus, maar met iemand als Laurence Olivier valt niets meer aan te vangen. Een opengewerkte Thatcher op een operatietafel toont op klinische wijze aan hoezeer de afstandsbediening de rol van de handpoppenspelers heeft overgenomen. Spitting Image hoopt de voormalige minister-president nog lang te kunnen gebruiken, want ze blijft tot de verbeelding spreken. In de souvenir-hoek zijn onder meer sleutelhangers te koop: een overvloed aan Kinnocks, maar de Thatchers zijn bijna allemaal al verkocht. John Major is in deze uitvoering nog niet verkrijgbaar.

    • Joep Habets