De verklaring van James Baker

Hieronder fragmenten uit de verklaring en de antwoorden van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, James Baker, op een persconferentie na zijn overleg met zijn Iraakse collega Tareq Aziz in Geneve gisteren:

“Ik heb vandaag minister Aziz niet ontmoet om te onderhandelen, zoals we al hadden duidelijk gemaakt - dat wil zeggen onderhandelen over afzwakkingen van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties - maar ik ontmoette hem vandaag om te communiceren en communiceren betekent zowel luisteren als spreken, en dat hebben we gedaan, wij alletwee.”

“De boodschap die ik overbracht van president Bush en onze coalitiepartners was dat Irak zich moet neerleggen bij de mening van de internationale gemeenschap en zich vreedzaam moet terugtrekken ut Koeweit of met geweld zal worden verdreven. Helaas, dames en heren, heb ik vandaag niets gehoord (... ) in meer dan zes uur heb ik niets gehoord dat ook maar op enige Iraakse flexibiliteit wees voor wat betreft de naleving van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.”

Er zijn teveel Iraakse misrekeningen geweest. De Iraakse regering vergiste zich in het internationale antwoord op de inval van Koeweit in de veronderstelling dat de wereldgemeenschap lijdzaam zou toezien terwijl de Iraakse troepen een vreedzame buur systematisch verwoestten. Zij vergiste zich, denk ik, in het antwoord op de barbaarse politiek om duizenden buitenlandse gijzelaars vast te houden met het idee dat ze door hen cynisch groepje voor groepje vrij te laten op de een of andere manier politiek voordeel zou behalen. En zij vergiste zich dat zij de internationale gemeenschap kon verdelen en daardoor voordeel kon behalen uit haar agressie. Dus laten we hopen dat Irak zich niet opnieuw misrekent.

De Iraakse leiders moeten er geen twijfel over hebben dat de 28 naties, die troepen in de Golf hebben gestationeerd om de Verenigde Naties te steunen zowel het vermogen als de wil hebben om Irak uit Koeweit te verdrijven.

“Indien het zou kiezen - en de keuze is aan Irak - indien het zou kiezen om zijn ruwe bezetting van Koeweit voort te zetten, dan kiest Irak voor een militaire confrontatie, die het niet kan winnen en die verwoestende gevolgen voor Irak zal hebben... “

“En ik zou u willen zeggen, dames en heren, dat het een confrontatie betreft die Irak nog steeds kan vermijden. De weg naar vrede blijft open en die weg is duidelijk aangegeven in de twaalf resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties die in een periode van vijf maanden zijn aangenomen.”

“Maar nu is de keuze aan de Iraakse leiding. De keuze is aan hen en laten we allen hopen dat die leiding zo verstandig is om de weg naar de vrede te kiezen.”

Gevraagd of hij ook de kwestie van de koppeling van de Golfcrisis aan het Palestijnse vraagstuk had besproken, antwoordde Baker:

“Ik wil er op wijzen dat ik de hele tijd duidelijk heb gemaakt dat er hier geen koppeling zou worden gelegd tussen die (Palestijnse) zaak en de zaak van de Iraakse terugtrekking uit Koeweit, en dat wij niet zouden instemmen, als een voorwaarde voor hun terugtrekking, met enige specifieke stappen die daarna zouden worden genomen. (... ) Wij zijn het echt oneens op dit punt, zoals u denk ik al weet. En ik heb u al gezegd waarom ik denk dat een koppeling een slecht idee is. Ik geloof dat het niet de vrede in het gebied zou bevorderen. Het zou eerder worden uitgelegd als een beloning voor agressie en het zou de toekomstige vrede in het gebied in gevaar kunnen brengen.”