Manneke pis

Vijfenzestig jaar geleden, ik was toen zeven jaar, kreeg ik van de 'busbode' een cent omdat ik op zijn fiets had gepast. Die cent ging ik onmiddellijk verbrassen. Echter, ik rekende mis! Voor de snoepwinkel stond een kleine samenscholing waarbij een gehelmde politieagent de toegang tot het snoepparadijs versperde. Binnen waren twee machthebbers met helm en sabel. Ze namen vieze plaatjes in beslag. De Amsterdamse rechter van nu, zou zeggen dat er samenhang bestond met seksueel misbruik of geschiktheid tot opwekking van seksuele prikkeling (NRC Handelsblad, 29 december).

Wat was het zedenschennende? Wonderlijk dat ik na 65 jaar nog heel precies weet wat het schandalige eigenlijk was. Het waren prenten van het 'manneke pis' van Brussel. En god betere het, het waren prenten van de madonna uit de kerk van Brugge. Het blote Jezuskindje waarop een wezenlijk jongenspiessertje te zien was. De snoepvrouw was een achtergebleven Belgische oorlogsvluchtelinge. De 'zeden' hebben in dit land altijd de allerhoogste prioriteit gehad. Maar een feit is dat de Amsterdamse rechtbank 65 jaar achterloopt en nog steeds jaagt op 'manneke pis'.

    • H. Fransen