JEUK

Allergie en overgevoeligheid

door Ivan Wolffers (in samenwerking met de Consumentenbond)

160 blz., geill., Contact 1990, f 19, 90

ISBN 90 254 6858 6

Ik heb zo'n kriebel, al maanden lang. Om gek van te worden. Overal bulten en opgezwollen vingers. Niks helpt, alleen krabben tot de flarden erbij hangen.

De tijd lijkt rijp voor de allergoloog. Maar stel je voor dat ik allergisch blijk voor kaas of koffie! Gelukkig leveren reeksen krasjes, prikjes en plakpleisters met kriebelstofjes niet meer op dan de raad medicijnen te slikken en vooral niet te krabben.

Volgens Ivan Wolffers, in zijn nieuwste boek Allergie en overgevoeligheid, lijdt een op de drie pati-enten in Amerikaanse wachtkamers aan wat men 'de twintigste eeuw' zou kunnen noemen. Vage, onbegrepen klachten, in de hand gewerkt door een jachtig leven, angst voor de gevolgen van milieuvervuiling, voor additieven in industrieel bereide voedingsmiddelen of voor chemische stoffen in het algemeen. Steeds vaker komt men met zulke klachten ten onrechte bij de allergoloog terecht.

Vermoedelijk nemen de allergische klachten in de samenleving ook werkelijk toe, in de door luchtvervuiling geplaagde stad wat meer dan op het platteland. Daarnaast speelt mee dat de mensen er meer alert op zijn.

Inmiddels zijn de begrippen allergie en (voedsel-)intolerantie dan ook behoorlijk uitgehold. “ Dat is allergie, “ krijgt de patient met jeukende huiduitslag te horen van zijn huisarts, die eigenlijk bedoelt te zeggen “ Ik weet niet precies wat het is, maar het ziet er onschuldig uit en het gaat hopelijk vanzelf over.”

Volgens Wolffers blijkt uit onderzoek onder reguliere allergologen overigens dat zij hooguit eenmaal per jaar iemand in hun wachtkamer aantreffen, die overgevoelig blijkt voor kleurstoffen in voedsel zoals tetrazine. Alternatieve artsen echter stellen deze diagnose om de haverklap en hele volksstammen staan op een tetrazine-vrij dieet.

Iets dergelijks geldt voor hyperactieve kinderen, die op kleurstoffen in hun voeding reageren met impulsief, agressief gedrag en daarom op een additievenvrij dieet worden gezet. Volgens recente literatuur zou maar twee procent van deze kinderen daar echt baat bij hebben, de rest is verkeerd opgevoed of gewoon erg lastig.

Voor mensen met jeuk is dit boek een ware Fundgrube. Het geeft een helder en zeer begrijpelijk overzicht van de vele medicijnen en de werking van het menselijk afweersysteem en biedt inzicht in de wijze waarop diverse vormen van allergie zich ontwikkelen. De verschillende uitingsvormen van allergie komen uitgebreid aan bod: van hooikoorts en loopneus, tot astma, netelroos en verschillende vormen van eczeem, allergie voor geneesmiddelen, zonlicht, insektebeten, voedsel en bepaalde beroepen. Er is veel leed op de wereld.

Uit dit boek blijkt dat de stortvloed van nieuwe kennis die de afgelopen tien jaar over de werking van het immuunsysteem verzameld is, nog maar matig doordringt in de huisartsenopleiding. Vaak komt de pas afgestudeerde huisarts niet verder dan het herkennen van enkele klassieke symptomen van allergie. Maar wat heeft hij geleerd over radongas in kruipruimten en biogene aminozuren in de voeding? Patienten (die boeken vol onzin lezen) bestoken hun huisarts met vragen waar deze geen raad mee weet en het is dan ook niet verwonderlijk dat veel mensen hun heil zoeken in het alternatieve circuit.

In ons land zijn zo'n driehonderdvijftig verschillende alternatieve geneeswijzen bekend. Geduldig scheidt Wollfers het kaf van het koren. Hij tekent erbij aan, dat allergie vaak chronisch is, omdat men de allergene stoffen in het dagelijks leven niet (altijd) kan vermijden. Voor zulke klachten geldt, meer nog dan voor acute problemen, dat mensen bij hun arts komen om een schouderklopje, een bemoedigend woord, een luisterend oor. Voor eczeem, zo blijkt uit het boek, moet je in elk geval niet bij de kruidendokters wezen. Insmeren met bosbessenjam, schrijft Mellie Uyldert voor. Niets aan doen, zeggen andere alternatieve artsen. “ Het eczeem wordt veroorzaakt door giftige stoffen en die moeten eruit. Anders slaat het naar binnen en dan krijg je astma. Of zelfs kanker!” Pure onzin natuurlijk. Goedbeschouwd ben je dan maar beter af met een reguliere allergoloog, die een zalfje voorschrijft ter verlichting van de symptomen.

    • Marion de Boo