Egyptenaren zaten trainer bij PAOK dwars; De weg naar De Kuip is Rob Jacobs niet vergeten

ROTTERDAM, 5 jan. - “Als je gelijkspeelt sta je al met een been buiten, wanneer je de week daarna dan ook nog een keer thuis verliest, schuiven ze dat andere been er gewoon bij.” Na Thijs Libregts, Rinus Israel en Ab Fafie kent ook Rob Jacobs nu de grillen van het Griekse profvoetbal. De Rotterdammer werd de maandag voor Kerstmis op non-actief gesteld als oefenmeester van PAOK Saloniki. Naar de reden kan hij slechts gissen. Jacobs kreeg van zijn assistent een mandje met Griekse wijn voor de Kerst. Tussen de flessen prijkte een brief. 'Neem de rest van het seizoen maar vakantie', stond er in het Engels.

Jacobs had nog een contract van een half jaar. Hij maakt zich nu enigszins zorgen over de rest van zijn salaris. Na een verblijf van een week in Nederland keert de oefenmeester vandaag al weer terug naar Griekenland om morgen zijn debuut als tv-commentator te maken. Met behulp van een Duitse tolk zal hij dan voor de nationale zender ET 3 de derby Aris Saloniki - PAOK verslaan. Tevens wil hij zijn verblijf benutten om het salaris dat hij nog te goed heeft af te kopen met een gouden handdruk. “Voorzitter Voulinos heeft willen voorkomen dat ik bij een andere club in Griekenland aan de slag zou gaan. Het is voor mij een kleine moeite elke maand even naar Thessaloniki te vliegen om m'n salaris op te halen, maar dat lijkt me toch wat onhandig. Bovendien wil ik de komende maanden vrijheid van handelen hebben. Voor de zekerheid heeft mijn zaakwaarnemer Peter Bonthuis (bekend van de wielerploeg Post, red.) een brief geschreven naar de UEFA.”

Diep in zijn hart lonkt Jacobs naar Feyenoord, de club die hij in '89 de rug toekeerde omdat hij niet naar de pijpen wilde dansen van de toenmalige directeur Hans Kraay. De huidige tv-commentator bemoeide zich nog weleens met de opstelling. Jacobs: “Kraay stond in De Kuip om kwart over twee nog handjes te schudden, maar reed om vijf voor half drie de poort uit. Naar aanleiding van de tv-beelden zei hij dan de volgende dag: zou je niet dit, zou je niet dat. Terwijl je toch van een samenvatting geen opstelling kunt maken. Ik kreeg bijvoorbeeld een conflict met hem over Johnny Metgod. Die moest zo nodig spelen 'omdat hij een driejarig contract had'. Maar Johnny had in Engeland een blessure opgelopen waardoor zijn spieren waren verslapt. Hij bewoog zich dan ook heel traag over het veld. Het was een blunder dat die kwetsuur destijds over het hoofd is gezien.”

Wat Jacobs vooral stoorde was het feit dat Kraay voortdurend zijn beleid doorkruiste. “Dave Mitchell werd verkocht aan Chelsea. Daarvoor mocht hij zonder mijn toestemming met Australie naar de Olympische Spelen. Bij ons trainde in die tijd Peter Houtman omdat hij geen club kon vinden. Toen zei Kraay: 'als je nog een spits zoekt, dan neem je Peter toch'? Moest ik ineens met drie spitsen gaan spelen in plaats van twee.”

Als Feyenoord een einde zou maken aan de verbintenis met technisch directeur Gunder Bengtsson staat Jacobs klaar om zijn taak over te nemen. “Mij werd onlangs gevraagd: wil je terug naar Feyenoord? Natuurlijk werk ik graag bij die club. Ik ben de weg naar De Kuip nog niet vergeten. Ik ben met Feyenoord in '89 derde geworden en heb Europees voetbal afgedwongen. In principe zoek ik nu iets in Nederland of Belgie. Want ik wil mijn gezin niet weer voor een lange tijd achterlaten.”

Seizoenkaart

Met enige verbazing volgde Rob Jacobs de afgelopen dagen de ontwikkelingen bij Feyenoord, waar nu schoon schip wordt gemaakt onder de spelers. “Ik begrijp niet veel van het aan- en verkoopbeleid. Neem het vertrek van Van Geel naar Willem II, die ruil je toch niet in voor Van Gobbel? Van Geel scoorde bij mij dertien doelpunten maar bereidde er ook nog eens zoveel voor. Ik kan me niet voorstellen dat de mensen een seizoenkaart kopen voor Van Gobbel. Ik had ook de Pool Smolarek niet weggedaan. Een man met tachtig interlands en lieveling van het publiek. Ik heb destijds tegen Blinker gezegd: ga jij lekker bij Den Bosch voetballen, want voorlopig ben je tweede keus. Nu moet Rob Witschge weer komen. En Blinker dan? Waarom heeft Feyenoord Verkuyl niet gekocht of Silooy? Dat zijn nuttige voetballers.”

In de visie van Jacobs lopen (of liepen) er bij Feyenoord te veel spelers tegen hun natuur in te voetballen. “Sabau moet je niet in het centrum benutten maar als rechtshalf op een driemans middenveld. Daar functioneert hij het beste, dat heeft iedereen kunnen zien in het Roemeense elftal. Ik begrijp niet waarom Ton Lokhoff werd ingezet als rechtervleugelverdediger. Dat kun je die jongen niet aandoen. Lokhoff is 31 en heeft wel wat kilometers in zijn benen. Logisch dat hij wordt gedold door Bryan Roy.”

De chaos bij Feyenoord wordt nog moeiteloos overtroffen door de kolderieke taferelen in het Griekse voetbal. Rob Jacobs schudt de voorbeelden uit zijn mouw. “Kom ik dit seizoen op de eerste training zie ik een gezicht dat ik niet ken. Bleek een zekere Andonopoulos te zijn van Ethnikos. 'Je wilde toch een linkspoot hebben' zei de voorzitter, 'dit is een hele goede'. Vervolgens informeer ik bij Henk Houwaart die met Ethnikos was gedegradeerd. Houwaart verklaarde me voor gek. Deze jongen zat zelfs bij hem op de bank. Ik heb Andonopoulos ook nooit ingezet. Dat heeft de voorzitter me niet in dank afgenomen.”

Het bestaan van een voetbaltrainer is nergens zo onzeker als in Griekenland. “Vorig seizoen, na twee duels, moest de Pool Gmoch al in mijn plaats komen. Uiteindelijk was ik een van de weinigen die niet ontslagen werd. Er vlogen in totaal twaalf trainers de laan uit. Een ongekend record. Dit seizoen ben ik de vierde. Het draaiboek voorzag in een opvolging van de ex-bondscoach Panagoulias. Maar die heeft het niet aangedurfd omdat de supportersschare het niet eens is met mijn ontslag. Ook de kranten kopten: Iatia, Waarom?”

Rob Jacobs werd vorig seizoen derde met PAOK. Daarmee kwalificeerde de club uit Noord-Griekenland zich voor het UEFA Cup-toernooi. Dit seizoen werd er meer van hem verwacht maar de kampioenskansen waren al na de tweede wedstrijd minimaal. “Tegen Panathinaikos haalde voorzitter Voulinos het elftal van het veld omdat hij het niet eens was met de beslissingen van de scheidsrechter. Dat kostte ons drie punten in mindering en we kwamen op de ranglijst plotseling op -1 te staan. Voulinos, die ook in het Griekse bondsbestuur zit, beweerde steeds dat hij die punten wel zou terugkrijgen, maar heeft die woorden nooit waargemaakt. Anders hadden we nu met OFI Kreta op de derde plaats gestaan.”

De hoofdoorzaak van zijn ontslag wijt Jacobs echter aan de onrust die er binnen het team ontstond dank zij de drie Egyptische spelers. “Het begon al met Hossam Hassan die van een Afrikaans toernooi terugkeerde met een been in het gips. Hij liep later ook nog tegen een rode kaart op. Van de twaalf wedstrijden heeft Hassan er drie gespeeld. Hij kreeg wel steeds zesduizend dollar per maand uitgekeerd. Dat wekte afgunst bij Magdi Tolba, die veel minder verdiende. Tolba is een artiest, een geweldenaar die in De Kuip zeker vijfduizend toeschouwers extra zou trekken. Hij eiste van Voulinos loonsverhoging, zwart op wit. Tolba kreeg zijn zin maar ik was hem wel twee wedstrijden kwijt. Die Egyptenaren dachten dat ze in Italie wereldkampioen waren geworden met drie gelijke spelen. Maar ik heb ze uit de droom geholpen en ze voorgehouden dat ze slechts vier keer over de middenlijn zijn geweest. In mijn selectie gedroegen ze zich absoluut niet als professionals. Ze kwamen altijd te laat op de training, of bleven te lang achter in Egypte. Dat brak de eenheid van de ploeg. De voorlaatste uitwedstrijd tegen Doxa Dramas was met recht dramatisch. Toen zag ik de bekende paniekreactie al aankomen.”

    • Erik Oudshoorn