De toekomst op zes manieren; Maan, jou moet ik hebben

De waarzegster is vrijwel van de kermis verdwenen. Dat is jammer, want een bezoek aan een toekomstvoorspeller is opwindender dan het reuzenrad. Aan het begin van het Jaar van de Magie liet Bianca Stigter zich volgens zes verschillende methodes de toekomst voorspellen. “Ik heb de man van mijn leven gevonden, op mijn 38ste win ik waarschijnlijk een prijs en als ik maar wil kan ik heel mooi zingen.”

Ik ben geboren op 19 mei 1964. Als je van mei een cijfer maakt, de cijfers van mijn geboortedatum bij elkaar optelt en de twee cijfers van de som nog eens optelt zodat je een getal onder de tien krijgt, is mijn geboortegetal 8. Volgens de numerologie betekent dat dat ik wilskracht en succes heb, dat ik anderen verdriet kan berokkenen en dat ik dikwijls verkeerd begrepen word. Het is het cijfer van Saturnus.

Wie hierin gelooft komt in een wondere wereld terecht. Een wereld waarin niet alleen cijfers maar ook sterren, rimpels, levers, letters, stokjes en steentjes van alles kunnen betekenen. Wie wil weten of hij oud wordt of rijk, of hij kinderen krijgt of een goede echtgenoot, hoeft maar naar de vlucht der vogels te kijken of te luisteren naar het ruisen van de wind in de bladeren van een eik. De lijst van voorwerpen en verschijnselen waaruit men de toekomst kan voorspellen is eindeloos: moedervlekken en schedelknobbels, de ingewanden van dieren, het kwaken van kikkers en het snuiven van witte paarden, het gedrag van kippen en spinnen, dromen, kometen, aardbevingen en overstromingen, druppelend kaarsvet en smeltend lood, appelschillen en munten, rauwe eieren, graankorrels en koffiedik.

Uit elk voorwerp of verschijnsel kan de toekomst voorspeld worden. Alles is een teken en elk teken is te lezen. Dat de harten van pas gedode duiven of de ingewanden van lammetjes nu niet meer worden geraadpleegd, komt dan ook niet doordat ze minder waars vertellen dan de lijnen van de hand of het gooien van duizendbladstelen. Ze voldoen niet meer aan onze ethische eisen. Maar nieuwe methodes komen er ook niet meer bij, want voor de waarzeggerij geldt: hoe ouder, hoe beproefder, hoe beter.

Wie in De Telegraaf de advertenties in de rubriek Diversen leest, ziet dat er nu een klein aantal methodes populair is. Astrologie (er is zelfs een astrologische 06-lijn), handlijnkunde en kaartlezen voldoen op dit moment kennelijk het beste. De New Age beweging heeft daarnaast voor een opleving van de Middeleeuwse Tarot en de oude Chinese I Tjing of Het boek der veranderingen gezorgd. Uit de agenda in het tijdschrift Koorddanser (zelfontwikkeling - gezondheid - spiritualiteit) blijkt dat er in Nederland meer dan honderd centra zijn waar, naast zaken als metamorfosemassage, bloementherapie, yoga en rebirthing ook enige vorm van waarzeggerij wordt onderwezen.

In Amsterdamse winkels als Himalaya, Arcanum en Au bout du monde zijn boeken te koop waaruit men de verschillende kunsten op eigen houtje kan leren. In de vitrines liggen daar, tussen de wierookhouders en boeddhabeeldjes, ook kristallen bollen in verschillende maten. Voor waarzeggen worden de bollen, eens behorend tot de standaarduitrusting van de waarzegster op de kermis, helaas niet meer gebruikt. Men koopt ze omdat ze volgens de leer der edelstenen een heilzame werking hebben. Bergkristallen bevorderen helder denken en waarnemen, schenken concentratie en levenskracht.

Ik geloof niet dat dat zo is. Ik geloof ook niet dat kijken in kristallen of sterren, of welke van de genoemde methodes dan ook iets over mijn karakter of toekomst kunnen zeggen. Toch heb ik mij op op zes manieren de toekomst laten voorspellen. Ik vermoedde dat de waarzeggers mij iets anders te bieden hadden. Spanning. Vermaak.

Verliefd

Telkens als in de kamer van Roland Hepp de telefoon of de bel gaat, noteert hij, tot op de tiende seconde nauwkeurig, het tijdstip. Ook als hij denkt dat het niet voor hem is. Want je weet maar nooit en als later blijkt dat het iets belangrijks is geweest, kan hij van het tijdstip de horoscoop trekken. Roland Hepp is wetenschappelijk leider en een van de twee medewerkers van het Astrologisch Studiecentrum. Dit centrum verzorgt een driejarige opleiding in de astrologie. Daarnaast trekt Hepp horoscopen voor het bedrijfsleven en voor mensen met juridische, medische en persoonlijke problemen. Volgens mijn informanten behoort hij tot de vijf beste astrologen van Nederland.

Ook van mijn telefoontje, vrijdag 21 december om 12.24.24, heeft Hepp de horoscoop getrokken. Een uurhoek, zoals een dergelijke horoscoop heet, geeft meer informatie over de toekomst dan een geboortehoroscoop, zegt hij. Toch moet ook die worden getrokken. Ik zeg dat ik geboren ben om zeven uur in de ochtend. Hepp gelooft mij en mijn moeder niet en zegt dat ik naar de burgerlijke stand moet om het te verifieren. Het klopt inderdaad niet. Ik ben geboren om kwart voor acht.

Een van de eerste dingen die Hepp tegen mij zegt is: “Er zit iets droevigs in jou.” Uit welke planeet hij dat afleidt, weet ik niet meer, want de astrologie zoals Hepp die bedrijft is behoorlijk ingewikkeld. Dat ik een stier ben en dat mijn ascendant kreeft is doet er niet zoveel meer toe, het gaat om de verdeling van de planeten over de verschillende huizen van de horoscoop, en hoe de invloeden van die planeten op elkaar inwerken. Op de geboorte- en op de uurhoekhoroscoop gaat hij ze een voor een af. Hij praat tegen ze. “Jou moet ik eerst hebben”, zegt hij tegen de maan, “laten we jullie eens samen nemen”, tegen Mercurius en Saturnus. Als hij de combinatie maan, neptunus en zon in een boek heeft opgezocht, richt hij zich weer tot mij: “'t vrouwtje is gevoelig voor indrukken”.

Na vier uur praten duizelt het me van de eigenschappen die de planeten me toeschrijven. Hepp weet en praat en rekent en tekent met grote vaardigheid de symbolen van de planeten op kleine stukjes papier om iets te verduidelijken.

De astrologie, legt hij uit, werkt volgens de Wet van de Analogie, die voortvloeit uit de hermetische leerstelling 'Zo boven, zo beneden'. De micro- en de macrokosmos. Ook veel andere waarzegmethoden, zoals de chiromantie of handlijnkunde, zijn op dit principe gebaseerd. Ze kunnen dan ook met elkaar gecombineerd worden: veel lijnen en plekken op de hand dragen de namen van planeten. Zelf combineert Hepp de astrologie met de I Tjing. “Je hebt van alles twee gekregen, dus kun je ook twee methodes gebruiken.”

De informatie die de I Tjing geeft is niet erg concreet. Bovendien slaat de wijsheid van Het boek der veranderingen in dit geval niet alleen op mij, maar ook op meneer Hepp zelf: 'De wil is niet op een gemeenschappelijk doel gericht'.

Over mijn toekomst houdt Hepp een aantal dingen achter. “Ik heb het wel gezien, maar ik wil het je niet vertellen voor de krant”. Wel blijkt uit de conjunctie van de midhemel, venus en jupiter op de uurhoektekening dat ' 't mensje' over vier a vijf of over acht a negen maanden verliefd wordt.

Geld

De kamer van Roland Hepp was een studeerkamer. Teveel boeken voor de bijna alle muren beslaande boekenkasten, een thermoskan koffie, overal stapels papieren, schilderijen van oude Egyptische goden en geborduurde horoscopen als wandversiering. Marcel Zwart (ook astroloog) legt mij de Tarot in de coffeeshop van boekhandel Himalaya in de Amsterdamse Warmoesstraat, waar het een klein beetje naar wierook ruikt en de new age muziek rust geeft.

Zwart benadert de Tarot niet wetenschappelijk, maar creatief. Over het tafeltje bij het aquarium spreidt hij een paars kleed uit. Hij laat mij de kaarten schudden; daarna moet ik er vier trekken, die in de vorm van een kruis worden neergelegd. Zwart legt de overige kaarten er in verschillende patronen omheen.

Helaas gebruikt Zwart niet een van de 'klassieke' Tarotspelen, die in de boekhandel in misschien wel honderd varianten te koop zijn. Hij koos voor het het moderne, wat psychedelisch vormgegeven Engelstalige spel Voyager. Ik kan dus niet met hem mee lezen, want in dit spel is een deel van de oude symbolen door nieuwe vervangen. Zwaarden zijn nu kristallen.

Ik trek heel veel kristallen. Ze hebben te maken met geest. Ik heb dus een sterke denkkracht. “Maar”, zegt Zwart, “daarin ligt de tegenhanger besloten: het gevoel. In jou is het dus blijkbaar belangrijker om een balans te vinden tussen denken en voelen.” In de toekomst zal dat mij beter afgaan, want ik trek de kaart Faith, vertrouwen. Ik zal makkelijker contact kunnen maken met mensen. In mijn werk ben ik op weg van het verslaan van een brand naar het beschrijven van de gevolgen van die brand. Ik heb een visie.

Tarotkaartlezen is moeilijk, zegt Zwart. Elke kaart bergt een scala aan betekenissen in zich. Hij kijkt nog eens naar de mijne, die in verschillende paren op het paarse kleed liggen. Voor de nabije toekomst kreeg ik de Gebroken Toren, een kaart uit de Grote Arcana. Dit gedeelte van de Tarot geeft een overzicht van de verschillende stadia van het leven, van de Dwaas (de onschuldige, pasgeborene) tot de Wereld (als de mens volledig inzicht in zichzelf heeft gekregen). De toren is de zestiende kaart in deze rij. “Zodra die valt is alles wat er voorspeld wordt verder negatief”, zegt Zwart, “maar ik interpreteer hem niet zo. De toren betekent dat als je te lang aan iets veiligs vasthoudt, je eruit geduwd wordt. Je moet dus de uitdaging zoeken, het risico.”

Aan het eind van het consult, dat drie kwartier duurt, mag ik twee kaarten trekken die vertellen wat me over tien jaar te wachten staat. Het zijn Illumination, verlichting en Reward, beloning. Op de laatste kaart staan geldstukken en een ijsje.

“De kunst van het Tarotlezen”, zegt Zwart na afloop, “is de kunst van de humor, de kunst van de woordkeus, van de zinsbouw, de intonatie, het luisteren, het samenvatten, en vooral het op je eigen intuitie vertrouwen.” En weer kijkt Zwart mij, net als na het geven van de interpretatie van een kaart, heel lang aan.

Honing

Zwart en Hepp zijn mij door met de magische wereld vertrouwden aangeraden. Met de derde waarzegger, Kaboune, kom ik in contact via een advertentie. Wat voor middelen hij gebruikt vermeldt die niet, wel dat succes verzekerd is. Als ik binnengelaten word in een bovenwoning in Amsterdam-Oost met uitzicht op het spoor zit de kamer vol Marokkaanse meisjes. Ze kijken naar een Amerikaanse oorlogsmusical op RTL 4 en wachten op hun moeder, die bij de waarzegger is. Ik krijg thee met heel veel suiker. De neef van de waarzegger serveert en vertelt dat hij uit West-Afrika komt, en met zijn oom al in Parijs, Nairobi en Washington is geweest.

Dan moet ik mijn schoenen uitdoen en mag ik naar de achterkamer. Kaboune zit in een lang bruin gewaad op een grote badhanddoek bedrukt met palmen en piramides. Ik ga in kleermakerzit tegenover hem zitten. Met een ballpoint trekt hij de contouren van mijn rechterhand na in een groot blocnote. In Afrika, vertelt hij later, ging het makkelijker, daar tekende hij met een stokje in het zand. Na een consult wiste hij de tekening daar altijd meteen uit. Ik mag de tekening van mijn hand ook niet meenemen. Als de blocnote vol is, zal hij hem verbranden.

Kaboune vraagt mijn naam nog eens en schrijft hem in Arabische letters in de hand. Dan gebaart hij dat ik weer weg moet, hij moet zich nu op mij concentreren. De neef vertelt dat Kaboune veel klanten heeft, zo'n elf per dag. Er zit inderdaad alweer iemand te wachten. De problemen waarvoor mensen komen hebben altijd te maken met de liefde.

Na vijf minuten mag ik terug. Ik zit weer in kleermakerszit en moet mijn hoofd voorover buigen. Met een plastic ketting zwaait Kaboune drie keer rond mijn hoofd. Daarna laat hij hem op het blocnote vallen en zoekt de kraal die het eerst het papier raakte. De tekening van mijn hand staat nu vol met Arabische letters.

Het is moeilijk er achter te komen wat mij in de toekomst precies te wachten staat, want het Engels van Kaboune is gebrekkig. In ieder geval zal ik een vrij goed leven hebben. Ik krijg twee kinderen en sterf voor mijn zestigste. Waar Kaboune, na nog eens in mijn hand gekeken te hebben, op blijft hameren is dat ik wel geluk heb, maar dat het niet stabiel is. Bovendien weet ik zelf niet wat goed voor me is. Ik kan alleen van slechte mannen houden. En ja, die lopen bij je weg.

Het enige Nederlandse woord dat Kaboune kent is 'bescherm'. Als ik Kaboune tienduizend gulden geef zal hij 's nachts aan me denken. En dan zal mijn huidige minnaar altijd bij me blijven en nooit meer naar een andere vrouw kijken. Zeker niet als hij me ook nog een medicijn geeft. Het is niet om te drinken. Als ik het hier - hij wijst naar zijn mond - en hier - hij wijst naar zijn geslachtsdeel - op smeer, zal ik voor mijn man altijd als honing zijn.

Vragen

“Er zijn in Amsterdam en Den Haag nog wel kaartlezers met een oud huis vol Perzische kleden, boeddhabeeldjes en wierook zodat je denkt: die zal het wel kunnen”, zegt Loes Butzelaar. “Maar die nemen geen nieuwe klanten meer aan.” Butzelaar is een van de twee leidsters van De Drakekop, een centrum in Amsterdam Zuid waar men cursussen kan volgen in Grafologie, Baby-massage, Mediatief schilderen, Pendelen, Paranormale ontwikkeling en nog veel meer. In het kamertje waar Butzelaar (ook astrologe) mij de kaart legt is geen Perzisch kleedje te bekennen. Butzelaar en haar collega hebben het 'bewust steriel gehouden', om de mensen 'op zichzelf terug te werpen'.

Bij het kaartlezen gebeurt dat inderdaad. Ik kan niet zoals bij de astrologie of de Tarot lekker gaan zitten en afwachten wat de symbolen over mij vertellen. Met gewone speelkaarten kun je maar zes weken in de toekomst kijken en ze geven alleen antwoord op duidelijke vragen. Haal ik mijn rijbewijs?”Sommige mensen hebben altijd iets te vragen”, zegt Butzelaar. “Die komen elke zes weken terug. Ze zijn verslaafd. Soms stuit je op erge gevallen. Zoals een vrouw van 82 die haar man wilde vergiftigen.”

Wat moet ik vragen? Omdat ik er niet in geloof wil ik wel opschrijven wat de waarzeggers over mijn toekomst vertellen, maar niet wat ik zelf wil weten. Als het uur om is, weet ik in ieder geval dat het de komende weken goed met me gaat. Er is volgens Butzelaar genoeg 'Rohrung' in mijn leven.

Een prijs

Lies Franse heeft mij gevraagd een cassettebandje mee te nemen. “Ik laat het gesprek altijd opnemen, anders bellen de klanten steeds terug om te vragen wat ik nou ook weer gezegd had.” Voor ze mij de hand leest, kijkt ze door een microscoop naar mijn ogen. De iriscopie kan veel over de gezondheid vertellen. De pupil is de ziel. Als ze klaar is en van elk oog een foto heeft gemaakt, mag ik ook even door de microscoop kijken. Ik weet niet waar ik op moet letten, zie alleen dat haar lichtgrijze ogen vergroot nog mooier zijn.

Anders dan in de liefde is in de waarzeggerij uit de handen veel meer te lezen dan uit de ogen. Met een vergrootglas bestudeert Franse de afdrukken die ze met zwarte linoleuminkt van mijn handen heeft gemaakt. Soms grijpt ze mijn hand om te voelen hoe dik de verschillende heuvels zijn of om meer zicht te krijgen op een bepaald detail. Voor het eerst op mijn ronde heb ik, of het nu waar is of niet, het gevoel tegenover iemand te zitten die haar vak verstaat. Zij kan het beste praten en weet me de meeste gegevens te ontfutselen.

Maar misschien raak ik tijdens het gesprek bevooroordeeld, want de toekomst die ze me voorspelt is roderooskleurig. Mijn duim is sterk ontwikkeld dus ik heb veel wilskracht, mijn relatielijn loopt door op de rug van mijn hand dus ik heb de man van mijn leven gevonden, op mijn 38ste win ik waarschijnlijk een prijs en als ik maar wil kan ik heel mooi zingen.

Kinderen

Ik zit in een karretje van een kabelbaan. Rob Bontenbal vraagt mij uit te stappen op een platform en te vertellen welk jaartal ik op een bordje aan de rand van het platform zie staan. Het is 2040. Ik lig op mijn rug op een gestreept matrasje in de behandelkamer van Bontenbal. Bontenbal is in zijn vorige levens slavendrijver, monnik, hoer en componist geweest. Nu is hij reincarnatietherapeut. Reincarnatietherapeuten brengen hun klanten meestal terug naar het verleden, maar het is ook mogelijk naar de toekomst te gaan. In zijn praktijk brengt Bontenbal ze meestal hoogstens tien a vijftien jaar vooruit, om ze te laten zien hoe hun leven is als hun huidige problemen zijn opgelost.

Mij brengt hij in trance naar het jaar 2000. Daar stap ik de eerste keer uit het kabelbaantje. Ik sta op een groot vliegveld. Ben je alleen, vraagt Bontenbal. Nee, zeg ik, ik heb twee kinderen bij me. Jouw kinderen? Mijn kinderen. Het zijn een blond jongetje en een meisje met donkere krulletjes. Ze zijn drie en vier jaar oud. Ik kan hun gezichten zien. Als ik met ze in het vliegtuig zit krijgen we snoepjes van de stewardess. We giechelen.

Omdat ik mijn dood in dit leven over wil slaan, laat Bontenbal me weer in het kabelbaantje stappen. Als ik weer uitstap ben ik een jongetje van acht in een schooluniform met afzakkende blauwe kousen. Ik sta in een huiskamer en speel met een grote spin. Daar wil ik mijn grootvader mee aan het schrikken maken. Weer moet ik heel erg lachen. Bontenbal vraagt mij het jongetje ouder te laten worden, maar daar heb ik helemaal geen zin in. Als ik me uiteindelijk laat overhalen sterf ik na nog enige verwikkelingen als een tachtigjarige man in een bed. De lakens zijn korrelig van het vuil.

Hoewel er mensen zijn die menen dat je vanuit je kosmisch bewustzijn al je levens, dus ook je toekomstige, kunt overzien, gelooft Bontenbal niet dat ik dit in mijn volgende leven werkelijk zal meemaken. Wat ik zag waren mijn eigen toekomstverwachtingen.

Het is jammer dat de waarzeggerij bijna van de kermis is verdwenen. Het is spannender dan het spookhuis en biedt meer vermaak dan het reuzenrad. Op sommige kermissen en in een aantal pretparken staan nu wel waarzegautomaten. De grootste machine zag ik in het Weense Prater. Hij werd bediend door een sjacherijnige oudere Weense met gitzwart haar, die uitlegde waar je je hand neer moest leggen, waar je naam schrijven en waar je geboortedatum intikken, want het bakbeest kon bijna alles: astrologie, grafologie, numerologie en handlezen.

Van elke methode kreeg je een aparte uitdraai. Erg geavanceerd bleek de computer niet te zijn, want elke methode voorspelde mij een andere toekomst en gaf me een ander karakter.

Eigenlijk zouden de voorspellingen via een computer zuiverder moeten zijn dan via een mens. Een computer krijgt geen hulp van zijn in een jarenlange praktijk vergaarde mensenkennis. Hij kan niet zien of iemand dik is of dun, mooi of lelijk, of een vrouw haar borsten vooruitsteekt of ze met haar schouders verbergt.

Veel waarzeggers zien de kaarten of de lijnen in de hand slechts als hulpmiddel. Ze hebben zelf een voorspellende gave. Ik denk dat het genoegen dat men aan een bezoek beleeft van andere gaves afhankelijk is. Kan hij goed spreken? Gebruikt hij mooie vergelijkingen? De meeste waarzeggers proberen hun vak op een ander beroep te laten lijken. Dat van geleerde, dokter of psycholoog. Alleen Kaboune was een echte magier.

Wie er niet in gelooft, moet wel veel geld over hebben voor zijn vermaak. Een bezoek aan de astroloog kostte mij 200 gulden, de reincarnatietherapie 120, de handlijnkunde 100. Goedkoper waren de Tarot en de speelkaarten (beide 25 gulden) en het bezoek aan Kaboune (50 gulden, de prijs voor zijn 'bescherm' liet hij later zakken tot 700 gulden).

Je kunt het ook zelf doen. Met Numerologie en I Tjing gaat dat best. Tarot en astrologie zijn moeilijker. Zij hebben de rijkste symboliek; het doorgronden daarvan vraagt veel studie. De astrologische berekeningen hoef je gelukkig niet meer zelf te maken. Bij boekhandel Arcanum kun je bij voorbeeld voor fl. 19, 50 door een computer je geboortehoroscoop laten tekenen.

Ik heb het gedaan en in een dik boek de betekenissen van de planeten opgezocht. Maan in Leeuw? Magnetisch, romantisch, liefhebbend. Venus in Stier? Trouw, sensueel, artistiek.

Toch ontbreekt er dan iets. Er wordt niet meer helemaal alleen voor jou een toneelstukje opgevoerd.