Oostduitsers in de rij voor geneesmiddelen

BONN, 3 JAN. Stakingen en langzaam-aan-acties van Oostduitse apothekers en de weigering van de Westduitse farmaceutische industrie om geneesmiddelen met 55 procent korting aan Oostduitse afnemers te leveren, zorgen voor een chaos in de gezondheidssector in de vroegere DDR.

Het protest van de ongeveer 800 Westduitse producenten van geneesmiddelen en de Oostduitse apothekers is gericht tegen de prijspolitiek van minister Norbert Blum (CDU, volksgezondheid).

Sinds de jaarwisseling staan in veel Oostduitse steden mensen in de rij voor de apotheek, vooral in het noordelijke Mecklenburg-Vorpommern. Daar was gisteren in steden als Schwerin en Rostock de normale verkoop van geneesmiddelen geheel of gedeeltelijk stopgezet. In Sachsen en Thuringen draaien veel apotheken slechts nooddiensten.

Garanderen wil de Westduitse pharma-industrie alleen de levering aan Oostduitse ziekenhuizen alsook van speciale geneesmiddelen voor bepaalde groepen patienten (zoals suikerzieken). Wegens de voorshands lagere Oostduitse inkomens, de lage premie-opbrengst en de mede daardoor nog zwakke financiele positie van de ziektekosten-verzekeraars heeft minister Blum afgelopen zomer in het Duitse eenwordingsverdrag een bepaling laten opnemen die de farmaceutische industrie verplicht om van 1991 tot 1994 veel goedkoper te leveren aan de vroegere DDR.

De minister meent van de Westduitse geneesmiddelen-industrie waartoe welvarende reuzen als Hoechst en Bayer behoren, een dergelijke “solidariteitsbijdrage” te mogen verwachten. Voor dit jaar heeft hij daarom de verkoopprijs bij levering aan Oostduitse klanten gesteld op 45 procent van de prijs in West-Duitsland. De Oostduitse ziektekosten-verzekeraars vergoeden sinds 1 januari ook niet meer. Dat vooruitzicht heeft in december al geleid tot hamsteren op grote schaal. Volgens de Duitse apothekersorganisatie werd vorige maand in Oostduitse apotheken soms driemaal zoveel omgezet als normaal.

De Westduitse geneesmiddelenindustrie weigert echter via een haar eenzijdig opgelegde drastische prijsverlaging als het ware een tekort in de kas van de Oostduitse ziekteverzekeraars te financieren. Volgens haar moet de Duitse overheid zoiets (alsnog) zelf doen. Bovendien vreest zij dat als zij Blum nu zijn zin geeft, hij straks voor heel Duitsland stevige prijsverlagingen zou kunnen afkondigen. En omdat zij dus alleen tegen “normale” prijzen aan de Oostduitse groothandel en apotheken wil leveren, zijn die apotheken voor het probleem komen te staan dat zij de modernere Westduitse geneesmiddelen slechts met verlies, namelijk ver beneden de inkoopprijs, kunnen verkopen of vergoed krijgen.

    • J. M. Bik