Kans op miskraam hangt samen met veel luteiniserend hormoon

Luteiniserend hormoon (LH) is een vrouwelijk geslachtshormoon dat maandelijks kort voor de eisprong een piekconcentratie vertoont. Het zet dan de meiose in gang, de reductiedeling in de eicel waarbij het aantal chromosomen tot de helft wordt verminderd. Ongeveer drie dagen later vindt de eisprong plaats.

Vrouwen bij wie de LH-concentratie te hoog is tussen de piekperioden hebben een kleinere kans op een zwangerschap en een veel grotere op een miskraam (The Lancet, 10 nov.).

Britse onderzoekers bepaalden bij 193 vrouwen met kinderwens het LH-gehalte in een korte periode tot acht dagen voor de eisprong. Van de vrouwen met een normaal LH-gehalte (minder dan 10 eenheden per liter (IU/l)) werd 88% zwanger. Bij vrouwen met een hoger gehalte van het hormoon lukte het zwanger worden minder goed: 67%. Bovendien eindigden 65% van die zwangerschappen uiteindelijk in een miskraam. Van de vrouwen met een normaal LH-gehalte kreeg 12% een miskraam.

De meeste vrouwen die aan het onderzoek meededen hadden allemaal al eerder een miskraam in de eerste drie maanden van de zwangerschap meegemaakt. Een kleinere groep deed mee zonder ooit een miskraam te hebben gehad. Het aantal in het onderzoek waargenomen miskramen bleek alleen sterk samen te hangen met het LH-gehalte, niet met het lukken of mislukken van eerdere zwangerschappen.

De Britse gynaecologen weten niet waarom een hoog LH-gehalte de kans op miskramen verhoogt. Ze vermoeden dat de rijping van de eicel er onregelmatig door wordt. Uit onderzoek naar de optimale kunstmatige-inseminatietechniek is bekend dat wanneer teveel tijd verstrijkt tussen eisprong en bevruchting de kans op zwangerschap vermindert en, als die al ontstaat, de kans op een mislukking groter is. Een hoog LH-gehalte verstoort misschien het noodzakelijke strakke tijdschema waarin eirijping, eisprong, bevruchting en innesteling van het embryo moet plaatsvinden om tot een succesvolle zwangerschap te leiden.

Een diagnostische test is nu mogelijk. Bij een uitslag die wijst op een te hoog LH-gehalte zou een behandeling in het verschiet liggen. De LH-produktie wordt geregeld door het hormoon LHRH, wat staat voor Luteinising Hormone Releasing Hormone. Er bestaan stoffen die de werking van LHRH remmen, waardoor de LH-produktie stil komt te liggen. Een andere mogelijkheid is een behandeling van de eierstokken, waar LH wordt gemaakt. Resultaten van deze behandelingsmogelijkheden zijn echter nog niet gerapporteerd.