Squash-speelster Babette Hoogendoorn hard geworden door kritiek omgeving; 'Voor mij ging nieuwe wereld open'; 'Ik vind 't een grof schandaal dat ze op tv niet eens de uitslagen voorlezen'

ROTTERDAM, 24 nov. In het Nederlandse squash is weleens gesuggereerd dat de sport behoefte heeft aan een type John McEnroe, topspeler en lawaaimaker. Dat zou de aandacht trekken. Toch kan van Babette Hoogendoorn niet worden gezegd dat ze in de afgelopen jaren niet is opgevallen. Ze gooide met rackets, ruziede met teamgenoten en gaf zelfs eens bewust een partij prijs. Alleen door het feit dat haar prestaties niet zo aanspraken als die van McEnroe werden de fratsen van Hoogendoorn, toch nummer veertien op de wereldranglijst, veel minder geaccepteerd. 'De mensen vonden me arrogant, niet leuk, niet aardig, een stom wijf, enzovoort', weet Hoogendoorn.

De zesvoudig Nederlandse kampioene kan de vergelijking met McEnroe wel waarderen. Helemaal terecht vindt ze die niet. Babette Hoogendoorn zegt een fan van de Amerikaan als speler te zijn, maar buiten de baan heeft ze weinig waardering voor hem. 'Geef me dan maar Boris Becker. Die zet zich openlijk af tegen het abnormaal hoge prijzengeld en hij distantieert zich van het Duitse chauvinisme door te roepen: ich bin ein Weltburger. Dan heb je moed, dan ben je pas kleurrijk. Ruud Gullit vind ik ook zo'n voorbeeld. Maar met de meeste topsporters kan je echt geen uur aan tafel zitten om over andere zaken te praten.'

Met praten heeft Babette Hoogendoorn zelf geen moeite. Ze is bovendien vrij direct. Zo heeft ze geen goed woord over voor de mensen van de televisie die verzuimen squash in beeld te brengen. 'Ik vind het', zegt Hoogendoorn, 'een grof schandaal dat ze bij Studio Sport niet eens de uitslagen van de grote toernooien voorlezen. We werden met het nationaal team tweede bij het Europese kampioenschap, geen woord, niets. Ik heb het er nu niet over of squash een kijksport is of niet. Het is al genoeg als je een paar beelden uitzendt. Weet je hoe veel mensen squashen? Die mensen doen echt de tv niet uit.'

Schuttingwoorden

Babette Hoogendoorn neemt geen blad voor de mond. Op en rondom de baan zal ze wel minder opstandig zijn dan voorheen. 'Ik kan met mijn 25 jaar niet meer met allerlei schuttingwoorden gaan smijten. En mensen hebben echt geen waardering voor spelers die met rackets gooien. Dat weet ik zeker.' Ze zegt vroeger soms 'afschuwelijk' te zijn geweest. Toch heeft Hoogendoorn nergens spijt van. 'Misschien had ik bepaalde dingen anders kunnen zeggen, maar het principe klopte altijd wel. Ik ben nu eenmaal vrij eigenzinnig. Ik ga mijn eigen weg. Daarbij heb ik een hard gezicht en lijkt het vaak ten onrechte dat ik chagrijnig ben. Maar ik denk dat ik aardiger ben dan ik zelf had verwacht.'

Dat besef heeft ze door school gekregen. Sinds dit jaar bezoekt Hoogendoorn drie avonden in de week de HEAO. 'En daar hebben ze er geen boodschap aan dat ik goed kan squashen. Op school moet je wel aardig zijn anders word je niet geaccepteerd.' Hoogendoorn ging weer studeren omdat ze er rekening mee hield dat ze met topsquash zou moeten stoppen. Lange tijd kampte de speelster dit jaar met een geheimzinnig virus. Ze was niet meer vooruit te branden en verloor tijdens een trip naar China, Australie en Nieuw-Zeeland van, zoals ze zegt, 'alles en iedereen'.

Uiteindelijk besloot Hoogendoorn lange tijd rust te nemen. Ze ging zelfs niet naar het wereldkampioenschap. Dat hielp. Sinds drie maanden heeft ze een anti-stressleraar, een nieuwe fysiotherapeut en een nieuwe trainer. 'Er is een nieuwe wereld voor me opengegaan', zegt ze. 'Ik ben er achter gekomen dat ik altijd te veel heb getraind. Ik moet gerichter trainen.' Hoogendoorn weet dat ze in de zes jaar dat ze aan het profcircuit meedoet wel vaker van 'een nieuwe start' heeft gesproken. Daarom is ze realistisch als ze zegt 'dat de tijd het zal leren'.

Hoopvol was ze afgelopen weekeinde na het bereiken van de halve finale in de open titelstrijd van Zweden. 'In de beslissende game van mijn wedstrijd in de kwartfinale kwam ik met 8-3 achter en won toch met 10-8. Dat was me mijn hele carriere nog niet gelukt.' Maar donderdagavond was ze bij het NCM Dutch Open, dat momenteel in het fraaie Sports Connection in Rotterdam wordt gespeeld, ineens weer volledig kansloos tegen landgenote Nicole Beumer.

Eeuwige vraag

Het is derhalve duidelijk dat Babette Hoogendoorn zich voorlopig niet wil bezig houden met de eeuwige vraag of ze die fel begeerde plaats in de top-10 van de wereld kan bereiken. Jarenlang was ze gefixeerd op dat doel. Dat was, zegt ze, vooral de schuld van haar omgeving die haar bijna de top in praatte. Voor vrijwel elk toernooi in Nederland werden door de enthousiaste organisatoren hoge verwachtingen gewekt omtrent Babette Hoogendoorn. Reeel waren die meestal niet.

'Ik heb me er weleens aan geergerd', zegt de speelster. 'Ik weet dat die mensen het goed bedoelen. Ze doen het voor het squash. Maar als ik dan in zo'n toernooi vroegtijdig werd uitgeschakeld waren dezelfde mensen ook oprecht onaardig, lieten ze je oprecht vallen.' Ze zegt er als sportster hard door te zijn geworden. 'Het is jammer dat squash zo weinig aandacht krijgt. De mensen weten niet hoe veel bloed, zweet en tranen het kost om een plaatsje op de wereldranglijst te stijgen. Mijn buurman zal er niet van wakker liggen als ik straks van de veertiende naar dertiende plaats zal stijgen.'