Anton Geesink koestert Olympische bidbooks

UTRECHT, 23 nov. - Van een verzamelwoede heeft Anton Geesink nooit last gehad. De talrijke medailles en diploma's die hij voor zijn Olympische, Europese en wereldtitels behaalde, schijnen ergens verloren in een doos te liggen. Maar voor de fraai uitgevoerde bidbooks van de kandidaatsteden voor de Olympische Spelen wil hij toch wel een mooi plaatsje vrijmaken in zijn woning annex kantoor aan de Anton Geesinkstraat te Utrecht.

Voorlopig liggen de presentatieboeken nog tussen andere Olympische naslagwerken verspreid over een tafel in de woonkamer die binnenkort wordt omgebouwd tot een bibliotheek voor studie-objecten. Bijvoorbeeld het loodzware maar stijlvolle koffertje van Athene waarin handzaam videobanden en informatiemappen zijn opgeborgen, dat het in de strijd om de Olympische Spelen van 1996 moest afleggen tegen de degelijke cassette van Atlanta. Het relatief magere boekwerkje waarmee Amsterdam voor de Spelen van 1992 genadeloos werd verslagen door Barcelona 1992, detoneert duidelijk in de trots van Geesink.

Sinds Geesink in 1987 als lid toetrad van het Internationaal Olympisch Comite, mocht de Utrechter achttien bidbooks in ontvangst nemen. Deze week kon hij er vijf aan zijn totaal toevoegen. Ter gelegenheid van een bijeenkomst van de Europese Olympische comite's gisteren en vandaag in Amsterdam had hij op zijn eigen spontane wijze bij hem thuis een aantal vertegenwoordigers uitgenodigd om zijn plannen te onthullen.

In de gunst

Officials uit de kandidaatsteden voor de Winterspelen van 1998 namen nieuwe indrukwekkende boekwerken voor het Nederlandse IOC-lid mee naar Utrecht. Nagano (Japan), Salt Lake City (Verenigde Staten), Oestersund (Zweden), Aosta (Italie), Jaca (Spanje) probeerden al vast bij Geesink in de gunst te komen voor de verkiezing van volgend jaar. Alleen Sosji, de Sovjet-stad, was niet vertegenwoordigd. Maar Geesink gaat er van uit dat hij daarvan het exemplaar nog wel krijgt.

Belangrijkste reden om een bibliotheek in te richten is voor Geesink het toegankelijk maken van de Olympische geschiedenis voor sportstudenten, studenten kunstgeschiedenis en mensen die zich interesseren voor acommodaties, architectuur en infra-structuur. De bidbooks bieden veel interessant studie-materiaal die zijns inziens niet verloren mag gaan. Daarnaast zijn gigantische boeken met de rapportage over de Spelen van 1988 in Seoul, boeken over de medische reglementen en boeken met de Olympische grondbeginselen van Pierre de Coubertin ter lezing beschikbaar.

Verbouwing

Aanvankelijk wilde Geesink zijn verzameling onderbrengen in de NOC-bibliotheek in Den Haag, in het NSF-kantoor op Papendal of in een Nederlands sportmuseum. Uiteindelijk besloot hij alles maar uit te stallen in zijn eigen Olympisch kantoor in Utrecht, goed centraal gelegen. Hij verbouwde zijn huiskamer, brak wat muren weg, bouwde nieuwe op en zal glazen wandvitrines aanbrengen waar de boekwerken een plaats kunnen vinden.

Geesink veronderstelt dat op het hoofdkantoor van het IOC in Lausanne zonder twijfel meer te lezen valt dan in zijn bibliotheek. 'Maar dat is toch te ver weg voor iedereen.' Wat andere IOC-leden met de bidbooks doen, weet hij niet. 'Gewoon in de boekenkast of op zolder in een doos misschien.' Hij zal proberen ook materiaal van vroegere kandidaat-steden op te sporen. 'Maar pas sinds een jaar of vijf, zes, eigenlijk pas sinds Los Angeles worden de Olympische Spelen professioneel georganiseerd en zijn de bidbooks kunstwerken geworden', weet hij. 'Vroeger waren het vaak niet meer dan folders.'