Traditioneel schimmenspel uit het koffiehuis

Gezelschap: Folkoristisch Danstheater. Produktie: Karagoz in Nederland. Tekst: Sadik Yemni. Choreografie: Ahmed Demirbag. Muziek: Theo van Tol. Gezien: 17/11 Doelenzaal, Amsterdam. Daar nog tot en met 22 nov., verder 29 nov. Breda.

Met Karagoz, 'een satire met muziek en dans', vestigt het Folkoristisch Danstheater op een spirituele manier de aandacht op de cultuur van de in Nederland wonende Turken. Als uitgangspunt werden de figuren Karagoz en Havicat genomen, de hoofdpersonen in het traditionele Turkse schimmenspel met een soort wajangpoppen, dat vooral in de Turkse koffiehuizen wordt beoefend. Die twee poppen boden eeuwenlang vrijwel de enige mogelijkheid tot het leveren van maatschappijkritiek. Daarbij speelt Karagoz de rol van slimme underdog en Havicat die van de intellectuele, stuntelige Ottomaan uit hogere kringen.

Sadik Yemni schreef geestige teksten voor revue-achtige sketches, die met een flinke dosis zelfspot alle vooroordelen, die er ten aanzien van Nederlanders en Turken bestaan, aan de kaak te stellen.

Uiteraard wordt er ook gedanst. De mannen stoer, de vrouwen sierlijk, ingetogen met kleine vlugge pasjes en schuddende schouders. Buikdansen zijn er voor beide seksen. Sensueel voor de meisjes, ingenieus komisch voor de mannen. De kostumering was een lust voor het oog. Wat mij betreft had het traditionele schimmenspel wat sterker vertegenwoordigd mogen zijn. Maar als geheel is het een goede voorstelling met een voortreffelijke Karagoz van acteur/zanger Ali Cifteci en een wat mindere Havicat van Adri Verberne.

    • Ine Rietstap