Schaatsweekeinde met folklore, leed en verwarring

HEERENVEEN, 19 nov. Na een trainingsweek in het Zuidduitse Inzell reisde Jong Oranje eergisteren per auto naar huis. Het jeugdige schaatsgezelschap en zijn coach Leen Pfrommer vertrokken voor dag en dauw, want de groep wilde tijdig in Deventer zijn om de nationale seniorentoppers nog even in actie te zien bij het onbelangrijke toernooi om de IJsselcup. Vandaar ook dat ze onderweg van een bezoek aan een Raststatte afzagen en genoegen namen met meegenomen lunchpakketten.

Een deel van het beleg, het vlees, bleek bedorven. In de nacht van zaterdag op zondag kregen acht kernploegleden last van hevige maagklachten. Falko Zandstra was een van de ernstigste slachtoffers. Het 18-jarige talent had fikse buikloop. Volgens zijn ouders lag hij te janken in zijn bed. Maar niet zo zeer wegens het lichamelijke ongemak, maar wel omdat hij moest afzeggen voor de 'sprintklassieker' tussen Friesland en de Rest van Nederland van gisteravond in Heerenveen.

Voor Zandstra had die krachtmeting een hoogtepunt moeten worden. Enerzijds omdat het voor hem een thuiswedstrijd betrof vanuit zijn woning kan hij de Thialfbaan zien liggen anderzijds omdat hij zich eindelijk zou kunnen meten met een aantal arrives. Bovendien was hij in een bloedvorm. In Inzell immers verbeterde hij zijn persoonlijke record op de tien kilometer met liefst vijf seconden tot 14.35. Pfrommer had begrip voor de grote ontgoocheling van zijn begaafdste pupil, maar hij kon ook heel goed relativeren.

'Ach', zei de trainer, 'Zandstra's wereld is niet ingestort. Het zou heel natuurlijk ellendig zijn als hij kort voor een Nederlands kampoenschap door zo'n voedselvergiftiging was geveld. Maar Friesland-Nederland of de IJsselcup? Het zijn twee aardige evenementen, leuk om de rijders op scherp te zetten aan het begin van het seizoen. Er wordt veel opwinding over gemaakt, maar laten we eerlijk zijn: de resultaten stellen heel weinig voor. Hier in Heerenveen stond er niets op het spel. Het was zelfs geen selectiewedstrijd.'

Schifting

Vergiste Pfrommer zich met die laatste opmerking? Had Simon Smit van de Begeleidings Commissie Kernploegen (BCK) van de schaatsbond niet geroepen dat de folkloristische 'interland' in Thialf, net als eerder toernooien in Utrecht, Den Haag en Heerenveen, wel degelijk als een schifting zou gelden voor plaatsen in het nationale sprintteam voor wedstrijden om de wereldbeker? In de catacomben van de hal bleek dat de verwarring en wrevel daarover groot was. Sprintcoach Eppie Bleeker: 'Dit een selectiewedstrijd? Ja, dat zeiden ze op Studio Sport. Het was niet zo. Was dat wel het geval dan had er naast de 500 meter ook een 1.000 meter op het programma moeten staan.'

Marieke Stam, zaterdag bij de IJsselcup tweede achter Sandra Voetelink, had 'horen zeggen' dat Friesland tegen de Rest van Nederland alleen voor de mannen als een schifting gold. 'Alles is zo duister', vervolgde de 26-jarige rijdster uit Graft, die dit jaar uit het Oranje keurkorps verdween. 'Ik weet niet waar ik aan toe ben. Ik probeer me te kwalificeren voor het sprintteam bij de worldcup in Japan. Maar ik krijg niet echt de kans. Afgelopen woensdag mocht ik niet eens aan het selectieduel in Thialf meedoen.'

Soortgelijke klachten kwamen in Thialf van Jaco Mos. De 29-jarige ex-shorttracker, eigenaar van een grondboorbedrijf, heeft zich in zijn schaarse vrije tijd ontwikkeld tot een goede sprinter, die de afgelopen weken menige keer te sterk was voor leden van de kernploeg. Mos wil zich graag plaatsen voor de wereldbekerwedstrijden van begin december in Heerenveen, maar hij weet niet hoe. 'De vraag is steeds welke wedstrijden tellen. Vorige week kwam ik er toevallig achter dat er woensdag zo'n race was, in Heerenveen. Ik was niet ingelicht. De bond handelt geheimzinnig en slordig. Ik heb zelfs wel eens uitnodigingen gehad voor wedstrijden die al verreden waren.'

Gemopper kwam er een dag eerder ook al uit de mond van Ben van der Burg. Hij won weliswaar het toernooi om de IJsselcup, 'maar dat stelde natuurlijk geen moer voor'. De Hagenaar doelde op de vele afwezigen. Bart Veldkamp en Thomas Bos hadden zich niet via de gewestelijke kampioenschappen kunnen plaatsen, terwijl Gerard Kemkers absent was wegens zijn 'zwabbervoet'. Jac Orie en de nog slecht getrainde Leo Visser waren de grootste belagers van Van der Burg, die in het sfeerloze Deventer afgaf op de arbitrage, omdat die naar zijn idee te veel fouten maakte.

Yvonne van Gennip sloot zich daar graag bij aan. Zij was het oneens met haar diskwalificatie op de 500 meter na twee valse starts. De koningin van de laatste Olympische Spelen herstelde zich op de 1500 meter, waar ze de eerste plaats veroverde.

    • Guido de Vries