Agassi wordt nog steeds niet voor vol aangezien

FRANKFURT, 19 nov. Weer 950.000 dollar rijker en bekroond met de wereldtitel in het proftennis heeft Andre Agassi gisteravond in Frankfurt het seizoen afgesloten. De 19-jarige Amerikaan uit Las Vegas is weliswaar de aanvoerder van het Amerikaanse Davis-Cupteam dat eind deze maand in Florida de finale tegen Australie speelt, maar maakte gisteravond na zijn overwinning in de ATP-finale tegen Stefan Edberg (5-7, 7-6, 7-5, 6-2) geen aanstalten op zijn besluit terug te komen om zich terug te trekken voor de Grand Slam Cup in Munchen.

'Ik geloof dat ik de juiste beslissing genomen heb', meende Agassi. 'Niet eens wat mezelf betreft, maar meer uit het oogpunt van de geloofwaardigheid van de tennissport. De ITF (tennisfederatie) suggereert dat met de Grand Slam Cup het jaar wordt afgesloten. Terwijl sportief gezien hier in Frankfurt het tennisjaar eindigt. Ik weet dat veel spelers op jongere leeftijd nog grotere dingen gewonnen hebben dan ik. Maar voor mij betekent dit succes hier een enorme stimulans. Ik hoop dat er eindelijk nu eens wat mensen in mij gaan geloven. Deze bekroning vormt de beloning voor al het werk dat ik dit jaar in het tennis heb gestopt.'

Niettemin ziet de tenniswereld Agassi nog steeds niet voor vol aan. Hij kiest zorgvuldig zijn toernooien uit en haalde daarmee dit jaar ondermeer de finales van Parijs en Flushing Meadow. Alleen de tennisindustrie (van kleding tot brillen en rackets) al heeft van hem een vermogend man gemaakt, die echter op Wimbledon nog nooit getennist heeft en in 1991 in ieder geval alweer van plan is Melbourne te laten schieten.

Ironisch genoeg vormt dat besluit een uitkomst voor de ITF, die Agassi 25.000 dollar boete heeft opgelegd en gedreigd heeft hem voor een of meerdere Grand-Slamtoernooien te schorsen nu hij wel een contract getekend heeft voor de Grand Slam Cup, maar niet verschijnt in Munchen. Het is daarmee weer burgeroorlog in het tennis waar de ATP (spelersbond) de ITF heeft aangeboden in de toekomst tot een seizoenfinale voor de beste spelers te komen. De ITF, waaronder de vier Grand-Slamtoernooien, de Davis Cup en het Olympische tennis ressorteren, heeft dat botweg geweigerd. Waarop ATP-directeur Mark Miles treiterend in Frankurt verklaarde: 'We zullen de Grand Slam Cup nooit sanctioneren als een officieel tennistoernooi. Er ontstaat nu een situatie waarbij de nummer 67 van de wereldranglijst in Munchen meedoet en de nummer een. Want je praat over een ranglijst van niet meer dan vier toernooien. Weliswaar de zwaarste, maar toch...

Televisierechten

In Munchen ligt volgend maand zes miljoen dollar prijzengeld (twee miljoen voor de winnaar) te wachten voor 16 deelnemers. Maar Becker, Wilander, McEnroe en Agassi hebben al zeker afgezegd. De Duitse commerciele zender Sat 1. heeft met name gegokt op Becker en voor 25 miljoen gulden de televisierechten moeten kopen.

De Westduitser laat zich persoonlijk echter niet misbruiken. Hij heeft geen zin in het circus van Munchen. Enerzijds omdat geld voor hem geen enkele rol meer speelt, anderzijds omdat Becker in Frankfurt zowel geestelijk als fysiek aan het einde van zijn latijn was. Hij kon het zaterdag na zijn kansloze nederlaag in de halve finale tegen Agassi (6-2, 6-4) niet eens meer opbrengen op de verplichte persconferentie te verschijnen en accepteerde gelaten de 1.000 dollar boete. Maar met 199.000 dollar prijzengeld in vier dagen kwam de Duitser er nog niet zo bekaaid vanaf.

Lendl kreeg in de halve eindstrijd een pak slaag van Stefan Edberg (6-4, 6-2), de huidige nummer een van de wereld. Edberg bleek in supervorm en ging als grote favoriet de eindstrijd in tegen Agassi. Het liep echter anders. Hoewel Edberg een uiterst curieuze reden opgaf voor de nederlaag in de 600.000 dollarwedstrijd tegen Agassi. 'Ik had last van de airconditioning. Die heeft de hele week niet aangestaan en in de finale ploseling wel.'

Edberg won vorig jaar de Masters waarvoor de ATP-finales in de plaats gekomen zijn tegen Becker in New York en incasseerde daarvoor 285.000 dollar. In Frankfurt verdiende hij als verliezend finalist 400.000 dollar. Het is tekenend voor de prijsopdrijving die absurde vormen heeft aangenomen en mede veroorzaakt is door de oorlogsverklaring van de ITF aan de ATP.

De spelers zal het verder een zorg zijn. In geen sport wordt het geld zo gemakkelijk verdiend als in het tennis. Boksers en voetballers moeten zich in hun sport het nodige fysieke geweld laten aanleunen, in de wielersport en atletiek is een soort heksenjacht ontketend op het gebruik van doping. Maar het tennis kent dergelijke 'ongemakken' beslist niet.

Met het oog op de spelen van 1992 in Barcelona is een drugscode ingevoerd om zich daarmee te conformeren aan de IOC-regels. Maar in de praktijk is dat een wassen neus. De verhalen over het gebruik van cocaine zijn al jaren usance in de tennissport, maar dit jaar is door de ATP op slechts 3 van de 76 toernooien onder de 200 deelnemers op verboden stimulerende middelen gecontroleerd.

Nietemin heeft het jaar 1990 sportief gezien toch enkele lichte verschuivingen aan de tennistop te zien gegeven. Of zoals Agassi dat formuleert: 'Als we morgen dit toernooi opnieuw zouden spelen, dan zou Becker, Lendl of Edberg kunnen winnen. De topspelers ontlopen elkaar nog maar heel weinig. Dat is interessant voor de toekomst.'

Labiel

Zelf is Agassi die dit jaar drie toernoeien won en vier keer finalist was tot de conclusie gekomen dat alleen hard werken er voor hem in kan resulteren zich blijvend aan de top te vestigen. Begeleid door zijn broer en beschermd door zijn lijfwacht werkt hij tegenwoordig een enigszins volwaardig circuit af. Vooral om te bewijzen dat hij niet het labiele ventje is waar hij lang door de buitenwereld voor is versleten.

In zijn partij tegen Edberg gaf Agassi geen krimp. Beter serverend (8 aces tegen Edberg 5), koelbloediger op de beslissende punten (van de 17 break-points wist Edberg er slechts 5 te benutten), hield Agassi zijn ook om zijn loopwerk gevreesde tegenstander constant onder druk. Het behoudende base-line spel is er een beetje af bij Agassi, die qua techniek nog niet veel aan het net te zoeken heeft maar tenminste tegenwoordig wel een poging onderneemt op te komen wanneer de mogelijkheid zich voordoet. Zelfs voor Wimbledon acht hij zich in 1991 klaar. Hoewel uitgerekend dat toenooi wordt gedomineerd door de absolute grootmeesters van het gras, Stefan Edberg en Boris Becker.