Dumping is sterke kaart EG in overleg GATT

DEN HAAG, 17 nov. De Europese Gemeenschap moet zich met kracht inzetten voor verbetering van de anti-dumpingregels in het kader van de GATT (Algemeen akkoord over tarieven en handel).

Dit zei de Europarlementarier Gijs de Vries (liberale fractie).

Dumping is een van de hoofdthema's in de zogenoemde Uruguay-ronde van de GATT voor handelsliberalisatie, die over twee weken in Brussel zal worden afgesloten. Herziening van de anti-dumping code van de GATT is een van de vier moeilijkste punten van de onderhandelingen, naast de liberalisatie van de handel in agrarische produkten, in textiel en in diensten.

De Vries zei te vrezen voor mislukking van de Uruguay-ronde, nu de VS en een groep ontwikkelingslanden hebben gedreigd de onderhandelingen te zullen verlaten uit woede over het EG-aanbod tot vermindering van de landbouwsteun. De verliezers van een mislukking van de GATT-ronde zullen de ontwikkelingslanden, de landen in Midden-Europa en de exportgerichte industrielanden, zoals Nederland zijn, zei hij.

Terwijl de Verenigde Staten er in geslaagd zijn de EG in het defensief te dringen op het punt van de landbouwliberalisatie, heeft de Gemeenschap op de drie andere punten dumping, textiel en diensten de sterkste kaarten in handen en zijn de VS protectionistischer dan de EG. 'Ik vind dat de Commissie (het dagelijkse bestuur van de EG) onvoldoende weerwerk heeft gegeven tegen de Amerikaanse onderhandelingsmachine en ik hoop dat de EG meer in het offensief zal gaan', zei De Vries. Hij becijferde dat de belangen van de Europese dienstensector zes keer groter zijn dan die van de VS: de EG exporteert jaarlijks diensten ter waarde van 309 miljard dollar, de VS ter waarde van 56 miljard dollar.

Betere GATT-regels voor anti-dumping zijn van groot belang voor de wereldhandel. Na traditionele importheffingen vormen anti-dumping maatregelen het belangrijkste middel voor handelspolitiek in de EG en in de VS. Het aantal landen dat anti-dumping wetgeving kent, neemt bovendien toe. Ontwikkelingslanden die zijn overgegaan tot handelsliberalisatie, zoals Mexico, Brazilie, Marokko en Turkije, hebben kort geleden wetgeving aangenomen om hun open gestelde markten te beschermen tegen dump-praktijken van andere landen.

In de Uruguay-ronde zijn de onderhandelingen over dumping vastgelopen op een conflict tussen enerzijds de VS en anderzijds Japan en enkele andere Aziatische exporteurs. De VS willen strikte anti-dumpingsregels in de GATT, Japan en de Aziatische landen verzetten zich daartegen. De EG steunt het stanpdunt van de VS, maar vindt tegelijkertijd dat de Amerikaanse anti-dumpingswetgeving veel te grof is.

Volgens De Vries gebruikt de EG zijn bevoegdheden om anti-dumpingsmaatregelen te nemen niet als een verkapte vorm van protectionisme. Van alle klachten die in de EG werden ingediend door industrietakken, leidde tussen 1980 en 1988 gemiddeld veertig gevallen per jaar tot formele onderzoeken naar dumping. In bijna driekwart (71,4 procent) van de onderzochte gevallen werd besloten tot de instelling van anti-dumpingsmaatregelen. Niet alleen de elektronica-industrie, maar ook de chemie, staal en textielindustrie zijn actief bij het indienden van klachten over dumping.

Anderzijds werden exporteurs uit de EG in de periode 1980-89 in totaal 107 keer getroffen door anti-dumpingsmaatregelen van andere landen.

Hieruit blijkt dat anti-dumpingsregels voor de EG een tweesnijdend zward zijn: aan de ene kant past de Gemeenschap ze toe, aan de andere kant worden ze door andere landen op exporten uit de EG toegepast. 'Daarom is het voor de EG van belang dat de anti-dumpingsregels zo effectief mogelijk zijn maar ook dat ze voorzien zijn van procedurele waarborgen', aldus De Vries.

De Vries zei dat het Europarlement graag zijn bevoegdheden op het gebied van de buitenlandse handelspolitiek van de EG wil vergroten. Over het dumping- en handelsbeleid hebben nationale parlementen geen enkele zeggenschap meer, terwijl het Europarlement evenmin hiermee is belast. In de Verenigde Staten is het handelsbeleid onderworpen aan goedkeuring door het Congres. Als de Uruguay-ronde tot een afronding komt, moet de Senaat het akkoord goedkeuren. Het Europarlement ontbeert een dergelijke macht. 'We zouden graag dezelfde bevoegdheden krijgen als de Amerikaanse Senaat', aldus De Vries.