Jeukziekte

Er was eens een baby die van hoofd tot hiel onder de bulten zat. Ze had 'krab krab', een jeukziekte die maar niet over ging. Dag en nacht rasp- ten haar kleine nagels over haar vel. Haar moeder had geen tijd de bulten goed te verzorgen. De oogst riep, elke dag moest ze naar het veld. Het kind was ook te ziek om achterop haar rug mee te gaan. Onverzorgd liet ze het in haar hut achter.

Op een dag, toen iedereen op het veld werkte, liep een baviaan die in de struiken achter het dorp woonde langs de hut met de huilende baby. De baviaan nam het kind in de armen, droeg het naar de rivier, waste haar wonden en depte de bulten met een medicijn dat uit boombast en wortels was getrokken. Ze liefkoosde de zieke alsof het haar eigen kind was. Na het baden bracht ze de baby terug naar de hut en wiegde haar in slaap. Dit tafereel herhaalde zich dag na dag.

De moeder ontdekte al spoedig dat er goed voor haar zieke baby gezorgd werd. Ze zag dat de open bulten genazen en dat het krabben ophield. Ze besloot zich in haar huis te verstoppen om te zien welke goede fee zich over haar kind ontfermde. Lang hoefde ze niet te wachten; toen iedereen op het veld gebukt stond, stapte de baviaan naar binnen, tilde de baby op en nam haar mee naar de rivier om de bultjes met water en medicijn te wassen.

De vrouw vertelde het haar man. Ook hij wilde die baviaan weleens zien. Maar toen de vader haar naar zijn kind zag grijpen, werd hij zo bang dat hij met trillende hand een schot loste. De baviaan was zwaargewond en sleepte zich bloedend naar de struiken. Ze huilde zo luid dat alle bavianen uit de omtrek naderbij kwamen. Groot was hun woede toen zij zagen hoe de mensen haar vriendelijkheid hadden beloond.

Alle bavianen uit de streek werden opgetrommeld om het kwaad te wreken. Ze plukten wilde pompoenen, als kogels zo hard, en trokken tegen het dorp ten strijde. De mensen sloegen op de vlucht en de hutten bleven voor altijd onbewoond. Dat het beter is vriendelijkheid met vriendelijkheid te belonen, bedachten de mensen zich pas veel later.